Jan Załuska (lekarz)
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia |
5 stycznia 1873 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
26 stycznia 1941 |
| Poseł na Sejm Ustawodawczy (II RP) | |
| Okres |
od 1919 |
| Przynależność polityczna | |
| Poseł I kadencji Sejmu (II RP) | |
| Okres |
od 1922 |
| Przynależność polityczna | |
| Odznaczenia | |
Jan Załuska (ur. 5 stycznia 1873 w zaścianku Godlewo-Cechny[1], w pow. ostrowskim, zm. 26 stycznia 1941 w Warszawie) – polski lekarz, doktor wszech nauk lekarskich, polityk, podpułkownik lekarz Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, w latach 1924–1927 prezes Zarządu Głównego Związku Ludowo-Narodowego[2], poseł na Sejm Ustawodawczy oraz Sejm I kadencji w II RP z ramienia Związku Ludowo-Narodowego.
Życiorys
Był synem Wawrzyńca i Antoniny (wg Łozy, niepoprawnie, Anny) z Jabłonowskich[3][4][1]. W 1891 ukończył gimnazjum w Łomży. Następnie rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego. W 1894 uczestniczył w manifestacji patriotycznej w Warszawie ku czci Jana Kilińskiego, za co został aresztowany i osadzony w więzieniu na dwa tygodnie. W latach 1894–1898 był przewodniczącym Koła Oświaty Ludowej studentów Uniwersytetu. Wstąpił wówczas do Związku Młodzieży Polskiej „Zet” i Ligi Narodowej. Studia ukończył w 1898. Dyplomu nie odebrał, gdyż został ponownie aresztowany za działalność oświatową.
Osadzono go w X pawilonie Cytadeli Warszawskiej. Został skazany na zesłanie, ale udało mu się uciec do zaboru austriackiego. Osiadł we Lwowie. W latach 1903–1905 był asystentem w Katedrze Fizjologii Uniwersytetu Franciszkańskiego. W 1905 otrzymał tamże stopień doktora wszech nauk lekarskich[5]. W tym samym roku powrócił do Warszawy pod zmienionym nazwiskiem. Publikował m.in. w „Gazecie Warszawskiej” i „Przeglądzie Wszechpolskim”. W 1910 ożenił się z Edwardą Przyłuską i w rok później zamieszkał w Ostrowi Mazowieckiej, gdzie wydawał lokalną gazetę („Gazeta Ostrowska”).
Po roku od powrotu do Warszawy, w 1914 rozpoczął służbę jako lekarz w Legionie Puławskim, a następnie w latach 1915–1918 m.in. w I Korpusie Polskim w Rosji. W lipcu 1917 został członkiem Rady Polskiej Zjednoczenia Międzypartyjnego w Moskwie[6].
W 1919 został posłem do Sejmu Ustawodawczego z okręgu łomżyńskiego. Był reprezentantem Obozu Narodowego. W 1922 ponownie wybrany posłem z listy państwowej. W tym samym roku zweryfikowany został w stopniu podpułkownika lekarza pospolitego ruszenia ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. Dwa lata później posiadał przydział mobilizacyjny do 1 Batalionu Sanitarnego[7], a w 1934 do Kadry Zapasowej 1 Szpitala Okręgowego w Warszawie[8].
Pełnił wysokie funkcje w Związku Ludowo-Narodowym. W latach 1919–1928 był kolejno sekretarzem generalnym, wiceprezesem i prezesem tej partii. Między 1919 a 1939 pełnił funkcję redaktora „Zorzy”. Był również sekretarzem generalnym Związku Lekarzy Państwa Polskiego (ZLPP). W latach 1931–1933 był redaktorem naczelnym dwutygodnika ZLPP Nowiny Społeczno-Lekarskie. W 1939 w Komitecie Głównym Stronnictwa Narodowego.
Zmarł w Warszawie 26 stycznia 1941. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 299b-2-18)[9].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5322 – 12 kwietnia 1922[10][5]
- Krzyż Walecznych[3]
Przypisy
- 1 2 A. Wątor, Jan Telesfor Załuska (1873-1941), [w:] Słownik biograficzny polskiego obozu narodowego, t. 4, red. K. Kawęcki, Warszawa 2022, s. 326.
- ↑ Ewa Maj, Roman Dmowski i Związek Ludowo-Narodowy (1919-1928), Jerzy Michalski (red.), „Kwartalnik Historyczny”, 100 (2), s. 38, ISSN 0023-5903.
- 1 2 Łoza 1938 ↓, s. 833.
- ↑ Akta stanu cywilnego Parafii Rzymskokatolickiej w Andrzejewie powiat Ostrów Mazowiecka, Akt urodzenia rok 1870 numer 132, Archiwum Państwowe w Białymstoku Oddział w Łomży, 1870 [dostęp 2023-10-27].
- 1 2 Bojczuk i Dusińska 2024 ↓, s. 300.
- ↑ Polski Zjazd Polityczny w Moskwie: 21–26 lipca st. st. 1917 r., Piotrogród 1917, s. 15.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1026, 1134.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 301, 737.
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: JAN ZAŁUSKA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2020-02-22].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 17 z 22 czerwca 1922 roku, s. 455-456.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-09-07].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
- Mieczysław Bartniczak, Ostrów Mazowiecka i okolice. Panorama historyczno-krajoznawcza, IWZZ, Warszawa 1987, s. 232–234.
- Stanisław Łoza: Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 833.
- Hanna Bojczuk, Halina Dusińska: Lekarze i studenci medycyny Kawalerowie Orderu Virtuti Militari w latach 1792–1945. Warszawa: Centralna Biblioteka Wojskowa im. Marszałka Józefa Piłsudskiego, 2024. ISBN 978-83-92-3140-3-5.
Linki zewnętrzne
- Publikacje J. Załuski w zbiorach Biblioteki Narodowej – wersja cyfrowa na Polona.pl
