Jane Phillips-Gay

Jane Henrietta Phillips urodziła się 2 listopada 1913 roku w Georgetown w Gujanie Brytyjskiej jako córka Jamesa Adolphusa Phillipsa. Uczęszczała kolejno do szkół St. Ambrose Primary, Brickdam Roman Catholic, Christ Church Anglican oraz Collegiate High School. 30 grudnia 1942 poślubiła Ivana Gaya^[1].

W latach czterdziestych Phillips-Gay zaangażowała się w działalność związków zawodowych, podejmując bliską współpracę z doktorem Josephem Prayagem Lachmansinghem, obrońcą praw robotników z farm cukrowych. W 1946 roku powstał Guiana Industrial Workers Union (GIWU), a dwa lata później Phillips-Gay objęła w nim stanowisko asystentki sekretarza generalnego. Aktywnie uczestniczyła w strajku w 1948 roku. W 1949 roku awansowała na stanowisko sekretarz generalnej GIWU, obejmując pełne zarządzanie organizacją^[1].

Phillips-Gay wstąpiła do pierwszej kobiecej organizacji politycznej w Gujanie Brytyjskiej – Women’s Political and Economic Organization (WPEO), założonej w 1946 roku, która walczyła o równe szanse i zatrudnienie kobiet. Rok później wstąpiła do Ludowej Partii Postępowej (LPP), założonej przez Forbesa Burnhama i Cheddiego Jagana. W 1953 roku, jako jedna z trzech kobiet – obok Jessie Burnham i Janet Jagan – zdobyła mandat poselski w House of Assembly of British Guiana, parlamencie kolonii. Po rozłamie w LPP, który nastąpił przed wyborami 1957 roku, związała się z frakcją Burnhama, przekształconą w People's National Congress (PNC). W wyborach 1957 roku bezskutecznie ubiegała się o mandat w okręgu East Demerara. 5 października 1957 tego samego roku została członkinią założycielką Sekcji Kobiecej PNC. Również w wyborach 1961 i 1964 roku bezskutecznie starała się o mandat w parlamencie^[1].

Phillips-Gay zmarła 21 lutego 1994^[1].