Janetschekia monodon

Janetschekia monodon – gatunek pająka z rodziny osnuwikowatych.

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1873 roku przez Octaviusa Pickarda-Cambridge’a na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London” pod nazwą Erigone monodon^[1][2]. Opisu dokonano na podstawie samca odłowionego przez Ludwiga Kocha. Miejscem typowym są okolice Norymbergi^[1]. Eduard Reimoser przeniósł w 1919 roku omawiany takson do rodzaju Trachelocamptus^[3], z kolei Eugène Simon umieścił go w rodzaju Acartauchenius^[4].

W 1939 roku Ehrenfried Schenkel-Haas utworzył nowy, monotypowy rodzaj Janetschekia, w którym umieścił nowo opisaną Janetschekia lesserti, nazwaną na cześć Rogera de Lesserta^[5]. W 1977 roku Alfred Frank Millidge zsynonimizował J. lesserti z omawianym taksonem, tworząc używaną współcześnie kombinację J. monodon^[6]. Rodzaj pozostawał monotypowym aż do opisu J. necessaria przez Andrieja Tanasiewicza w 1985 roku^[7].

Samce osiągają około 1,5 mm, a samice około 1,8 mm długości ciała^[8]. Karapaks jest błyszcząco czarnobrązowy z czarniawym wzorem^[8]. U samca jego głowowa część wyniesiona jest w niezbyt wysoki, stożkowaty płat o okrągławo opadających bokach i dość grubo owłosionym szczycie. Leżące u podstawy owego płata oczy rozmieszczone są niemal na planie obręczy^[1]. Szczękoczułki, nogogłaszczki, sternum i odnóża są brązowawożółte, czasem z przyciemnieniami^[8][1]. Przynajmniej u samca na odnóżach brak jest kolców (szczecin makroskopowych), występują tylko włoski^[1]. Opistosoma (odwłok) ma barwę czarniawą^[8][1] z żółtawymi pokrywami płuc książkowych^[8].

Pająk górski, podawany z rzędnych od 250 do 3400 m n.p.m. Zasiedla wilgotny rumosz skalny, pobrzeża i przedpola lodowców oraz żwirowate brzegi strumieni, potoków i rzek^[8][9].

Gatunek palearktyczny, europejski, znany z Francji, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch i Albanii^[8]. W tym ostatnim kraju wykazany został z terenów zalewowych Wjosy w górach Pindos^[10], w pozostałych zaś krajach jest gatunkiem alpejskim^[8].