Janina Leskiewiczowa

Janina Leskiewiczowa
Data i miejsce urodzenia

15 września 1917
Olszana

Data i miejsce śmierci

7 lipca 2012
Warszawa

profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia społeczno-gospodarcza
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Doktorat

6 grudnia 1949

Profesura

27 lipca 1966

Instytut

Instytut Historii PAN

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Grób Janiny Leskiewiczowej na Cmentarzu Powązkowskim

Janina Leskiewiczowa (ur. 15 września 1917 w Olszanie na Ukrainie, zm. 7 lipca 2012 w Warszawie) – polska historyk. Członek Honorowy Polskiego Towarzystwa Historycznego.

Życiorys

Jej ojciec Stanisław Gawiński był prawnikem, adwokatem w Kijowie. Po rewolucji w Rosji Janina z rodziną przeniosła się do niepodległej Polski. Ukończyła w 1935 Państwowe Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Warszawie, a następnie studia wyższe na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Pracę magisterską, pt. „Przywileje książęce i królewskie dla Warszawy i mieszczan warszawskich (do 1572 r.)”, napisała pod kierunkiem prof. Stanisława Arnolda. Nauczycielka historii na tajnych kompletach w czasie okupacji. Pracownik naukowy w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego (1946-1953) i w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk (1953-1988). 6 grudnia 1949 uzyskała tytuł doktora nauk humanistycznych na podstawie pracy „Pracownicy umysłowi Warszawy w latach popowstaniowych”. 27 maja 1955 uzyskała tytuł docenta, 27 lipca 1966 profesora nadzwyczajnego, a 3 lutego 1983 tytuł profesora zwyczajnego. Zajmowała się historią społeczną i gospodarczą. Autorka i redaktor wielu prac naukowych i badawczych z dziedziny historii wsi i dziejów społeczeństwa polskiego w XIX w. Redaktor wielotomowego Słownika Biograficznego Ziemianie Polscy XX wieku. Przedwojenna harcerka aktywnie zaangażowana w działalność „Trójki” - 3 WŻDH. Członek „Solidarności”, organizatorka pomocy dla represjonowanych w stanie wojennym. W latach 80. współorganizatorka niezależnego Studium Kultury Chrześcijańskiej przy kościele pw. św. Trójcy w Warszawie. Członek m.in. Polskiego Towarzystwa Historycznego, Towarzystwa Miłośników Historii, Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego. Odznaczona m.in. Złotym Krzyżem Zasługi (1956), Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis” (2006)[1] i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2010)[2].

Wybrane publikacje

  • Dobra osieckie w okresie gospodarki folwarczno-pańszczyźnianej XVI-XIX w, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo PAN 1957.
  • Warszawa i jej inteligencja po powstaniu styczniowym 1864-1870 / Janina Leskiewiczowa ; Towarzystwo Miłośników Historii w Warszawie, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1961.
  • Próba analizy gospodarki dóbr magnackich w Polsce : dobra wilanowskie na przełomie XVIII/XIX wieku, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1964.
  • Historia i nowoczesność : problemy unowocześniania metodologii i warsztatu badawczego historyka, red. Janina Leskiewiczowa, Stefania Kowalska-Glikman, Zakład Narodowy im. Ossolińskich Wydawnictwo PAN Wrocław 1974.
  • Społeczeństwo polskie połowy XIX w., Ústav československých a světových dějin ČSAV Praha 1988.

Przypisy

Bibliografia