Janusz Bieniak
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| profesor nauk humanistycznych | |
| Specjalność: historia średniowieczna, nauki pomocnicze historii | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1960 |
| Habilitacja |
1968 |
| Profesura |
1982 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Odznaczenia | |
    | |
Janusz Stanisław Bieniak (ur. 1 października 1927 w Warszawie, zm. 28 lipca 2025[1]) – polski historyk (mediewista) specjalizujący się w tematyce dotyczącej historii Polski średniowiecznej oraz naukach pomocniczych historii, m.in. genealogii, heraldyce, dyplomatyce i źródłoznawstwie, profesor nauk humanistycznych, wykładowca Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Życiorys
Urodził się w Warszawie w rodzinie o tradycjach ziemiańskich, jednak całe życie związał z Toruniem. Był synem Mariana[2]. W roku 1946 ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Toruniu, w latach 1947–1951 studiował historię pod kierunkiem mediewisty profesora Bronisława Włodarskiego. W trakcie studiów uczęszczał też na wykłady profesora Henryka Elzenberga z filozofii starożytnej.
W latach 1949–1958 pracował w Małym Seminarium OO Redemptorystów, jako nauczyciel historii, oraz w Muzeum Okręgowym w Toruniu. W marcu 1958 powrócił na toruńską uczelnię, przechodząc kolejne etapy kariery uniwersyteckiej (w 1960 obronił rozprawę doktorską, a w 1968 uzyskał stopień doktora habilitowanego w zakresie historii średniowiecznej oraz nauk pomocniczych historii), zwieńczone profesurą w 1982 roku. Od 1986 do przejścia na emeryturę w 1998 roku kierował Zakładem Nauk Pomocniczych Historii w Instytucie Historii i Archiwistyki UMK. Członek toruńskiego oddziału Klubu Inteligencji Katolickiej. W latach 1984–1985 był wicedyrektorem do spraw dydaktycznych w IHiA UMK. Członek Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa gen. Wojciechu Jaruzelskim (1986-1989). Przewodniczący Komisji Genealogii i Heraldyki Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Historycznego.
Jego żoną była Stefania Szczepkowska, córka Józefa Szczepkowskiego, superintendenta Kościoła Metodystycznego w PRL[3].
Bibliografia (wybór)[4]
- Państwo Miecława: studium analityczne, Warszawa 1963
- Wielkopolska, Kujawy, ziemie łęczycka i sieradzka wobec problemu zjednoczenia państwowego w latach 1300–1306, 1969
- Formowanie się społeczeństwa stanowego (redakcja), Toruń 1974
- Urzędnicy łęczyccy, sieradzcy i wieluńscy XIII-XV wieku: spisy, Wrocław 1985
- Polskie rycerstwo średniowieczne: wybór pism, Kraków 2002
- Polskie rycerstwo średniowieczne: suplement, Kraków 2005
- Najstarsze kujawskie księgi ziemskie (1397-1408): kolejność i chronologia kart, Warszawa 2007
Odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (22 czerwca 1998)[2]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Złoty Krzyż Zasługi
- Medal 10-lecia Polski Ludowej[5]
- Medal "UMK 1945-1985"
Przypisy
- ↑ Polskie Towarzystwo Historyczne Oddział w Inowrocławiu (PTH Inowrocław) [online], facebook.com, 28 lipca 2025.
- 1 2 M.P. z 1998 r. nr 25, poz. 369 „za wybitne osiągnięcia w pracy naukowo-badawczej i dydaktycznej”.
- ↑ Janusz Stanisław Bieniak [online], Wielka Genealogia Minakowskiego [dostęp 2025-07-29].
- ↑ Katalog Biblioteki Jagiellońskiej. bj.uj.edu.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-04)]..
- ↑ M.P. z 1955 r. nr 103, poz. 1410 – na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.
Bibliografia
- Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, str. 89
- Anna Supruniuk, Jan Wroniszewski, Mistrz. Jubileusz prof. Janusza Bieniaka, „Głos Uczelni”, wrzesień 2002.
- Anna Supruniuk, Andrzej Radzimiński, Mistrz i nauczyciel. 80 rocznica urodzin Profesora Janusza Bieniaka, „Głos Uczelni”, listopad 2007.
Linki zewnętrzne
- Prof. dr hab. Janusz Bieniak, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2010-04-11].
- Bibliografia prac z lat 1996-2018