Janusz Dworak

Janusz Dworak (ur. 27 sierpnia 1935 w Warszawie^[1]) – polski dyplomata, specjalista państw arabskich; ambasador RP w Kuwejcie (1991–1994).

Janusz Dworak od 1949 uczęszczał do Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej i równocześnie do Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Batorego w Warszawie. Od 1951 uczeń Państwowego Liceum Muzycznego nr 1, gdzie w 1955 zdał maturę, po czym wyjechał na studia w Konserwatorium Moskiewskim. Po ukończeniu II roku przerwał je i w 1958 przeniesiono go na Moskiewski Państwowy Instytut Stosunków Międzynarodowych (MGIMO). W latach 1962–1963 odbył praktykę jako tłumacz w Delegacji Polskiej do Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Laosie. W 1964 uzyskał na MGIMO tytuł magistra historii i polityki krajów arabskich oraz języka arabskiego. Należał w tym czasie do Zrzeszenia Studentów Polskich. W czerwcu 1979 ukończył Podyplomowe Studium Służby Zagranicznej w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR w Warszawie. W maju 1981 otworzył przewód doktorski^[1].

W 1964 rozpoczął pracę w służbie dyplomatyczno-konsularnej Ministerstwa Spraw Zagranicznych, początkowo jako radca w Departamencie V [Afryka i Bliski Wschód]. Od maja 1966 do września 1970 pełni funkcję attaché i II sekretarza Ambasady PRL w Kairze. Po powrocie do kraju do 1972 był starszym radcą w Departamencie V MSZ. Od września 1972 do czerwca 1977 służył jako I sekretarz Ambasady PRL w Bagdadzie. Od lipca 1977 do sierpnia 1981 pracował jako starszy ekspert, a później radca ministra w centrali MSZ. Od 11 września 1981 był radcą Ambasady PRL w Damaszku, zaś od 23 maja 1983 do 10 maja 1985 radcą Ambasady PRL w Trypolisie. Następnie, do końca 1987 doradca Ministra SZ. 20 stycznia 1988 został mianowany radcą Ambasady PRL w Kuwejcie^[1][2]. Od 25 lipca 1991 do 1994 ambasador RP w Kuwejcie. Po irackiej agresji, przeniósł się wraz z władzami Kuwejtu do Rijadu^[3].

23 marca 1965 został członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W ramach struktur partyjnych był członkiem egzekutywy podstawowej organizacji partyjnej przy Ambasadzie PRL w Bagdadzie (1972–1977) oraz I sekretarzem POP przy Ambasadzie PRL w Damaszku (1981–1983) i przy MSZ (1986–1988)^[1].

Syn Kamili i Władysława^[1].