Janusz Faryś
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
13 kwietnia 1939 |
| Profesor nauk humanistycznych | |
| Specjalność: historia najnowsza Polski, historia wojskowości | |
| Alma Mater |
Uniwersytet Adama Mickiewicza w Poznaniu |
| Doktorat |
1970 |
| Habilitacja |
1979 |
| Profesura |
1992 |
| Polska Akademia Nauk | |
| Status |
Członek Komitetu Nauk Historycznych |
| uczelnia |
Uniwersytet Szczeciński |
| Stanowisko |
profesor |
| Okres zatrudn. |
od 1985 |
| Odznaczenia | |
Janusz Faryś (ur. 13 kwietnia 1939 w Maleni[1]) – polski historyk, profesor doktor habilitowany, badacz dwudziestolecia międzywojennego, specjalista w zakresie historii najnowszej Polski oraz historii wojskowości.
Życiorys
W roku 1962 ukończył studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie w 1970 obronił rozprawę doktorską Stanowisko polskich ugrupowań politycznych wobec Francji 1918–1926 pod kierunkiem prof. Janusza Pajewskiego.
W 1979 habilitował się w Instytucie Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza na podstawie pracy Stanowisko polskich legalnych ugrupowań politycznych wobec polityki II Rzeczypospolitej 1918–1939[2].
Pracował na stanowisku adiunkta w Akademii Rolniczej w Szczecinie (1971–1981), jako adiunkt i docent na Politechnice Szczecińskiej (1978–1982). W roku 1981 otrzymał stanowisko kierownika Zakładu Historii Nowożytnej w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Szczecinie[3]. Od 1985 związany jest z Uniwersytetem Szczecińskim, gdzie pełnił funkcje: wicedyrektora Instytutu Historii (1989–1990), prorektora ds. organizacji i rozwoju (1990–1993), prorektora ds. kształcenia (1993–1996), dyrektora Instytutu Historii (1997–2002)[3].
W roku 1992 uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych. W lutym 1995 roku został mianowany profesorem zwyczajnym w Uniwersytecie Szczecińskim[3].
Obecnie pracuje w Akademii im. Jakuba z Paradyża w Gorzowie Wielkopolskim, gdzie pełnił funkcję prorektora i dyrektora Instytutu Humanistycznego.
Jest członkiem Komitetu Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk. Należy do Szczecińskiego Towarzystwa Naukowego i Polskiego Towarzystwa Naukowego. Od 2013 członek honorowy Polskiego Towarzystwa Historycznego.
W 2003 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Wybrane publikacje
- Koncepcje polskiej polityki zagranicznej 1918-1939, Warszawa 1982
- Stanisław Stroński. Biografia polityczna do 1939 roku, Szczecin 1991
- Piłsudski i piłsudczycy. Z dziejów myśli politycznej i ustrojowej, Szczecin 1992
- Między Moskwą a Berlinem. Wizje polskiej polityki zagranicznej 1918-1939, Szczecin 2019
Przypisy
- ↑ Złota księga nauki polskiej w 100 rocznicę odzyskania niepodległości. Tom I. A-Ł, wyd. Mastermedia i Helion, Gliwice 2020, s. 274
- ↑ Nowa Nauka Polska [online], archiwum.nauka-polska.pl [dostęp 2026-02-10].
- 1 2 3 Janusz Faryś - Instytut Historyczny - Uniwersytet Szczeciński
Bibliografia
- Nota biograficzna Janusza Farysia na stronie Uniwersytetu Szczecińskiego [dostęp 2011-10-29]
- Prof. dr hab. Janusz Faryś, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2009-10-30].
Linki zewnętrzne
- Nota biograficzna Janusza Farysia na stronie Instytutu Historii i Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Szczecińskiego [dostęp 2011-10-29]
- Jubileusz 85-lecia urodzin Profesora Janusza Farysia - Uniwersytet Szczeciński