Janusz Faryś

Janusz Faryś
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

13 kwietnia 1939
Malenia

Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia najnowsza Polski, historia wojskowości
Alma Mater

Uniwersytet Adama Mickiewicza w Poznaniu

Doktorat

1970
UAM

Habilitacja

1979
UAM

Profesura

1992

Polska Akademia Nauk
Status

Członek Komitetu Nauk Historycznych

uczelnia

Uniwersytet Szczeciński

Stanowisko

profesor

Okres zatrudn.

od 1985

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Janusz Faryś (ur. 13 kwietnia 1939 w Maleni[1]) – polski historyk, profesor doktor habilitowany, badacz dwudziestolecia międzywojennego, specjalista w zakresie historii najnowszej Polski oraz historii wojskowości.

Życiorys

W roku 1962 ukończył studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie w 1970 obronił rozprawę doktorską Stanowisko polskich ugrupowań politycznych wobec Francji 1918–1926 pod kierunkiem prof. Janusza Pajewskiego.

W 1979 habilitował się w Instytucie Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza na podstawie pracy Stanowisko polskich legalnych ugrupowań politycznych wobec polityki II Rzeczypospolitej 1918–1939[2].

Pracował na stanowisku adiunkta w Akademii Rolniczej w Szczecinie (1971–1981), jako adiunkt i docent na Politechnice Szczecińskiej (1978–1982). W roku 1981 otrzymał stanowisko kierownika Zakładu Historii Nowożytnej w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Szczecinie[3]. Od 1985 związany jest z Uniwersytetem Szczecińskim, gdzie pełnił funkcje: wicedyrektora Instytutu Historii (1989–1990), prorektora ds. organizacji i rozwoju (1990–1993), prorektora ds. kształcenia (1993–1996), dyrektora Instytutu Historii (1997–2002)[3].

W roku 1992 uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych. W lutym 1995 roku został mianowany profesorem zwyczajnym w Uniwersytecie Szczecińskim[3].

Obecnie pracuje w Akademii im. Jakuba z Paradyża w Gorzowie Wielkopolskim, gdzie pełnił funkcję prorektora i dyrektora Instytutu Humanistycznego.

Jest członkiem Komitetu Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk. Należy do Szczecińskiego Towarzystwa Naukowego i Polskiego Towarzystwa Naukowego. Od 2013 członek honorowy Polskiego Towarzystwa Historycznego.

W 2003 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Wybrane publikacje

  • Koncepcje polskiej polityki zagranicznej 1918-1939, Warszawa 1982
  • Stanisław Stroński. Biografia polityczna do 1939 roku, Szczecin 1991
  • Piłsudski i piłsudczycy. Z dziejów myśli  politycznej i ustrojowej, Szczecin 1992
  • Między Moskwą a Berlinem. Wizje polskiej polityki zagranicznej 1918-1939, Szczecin 2019

Przypisy

  1. ↑ Złota księga nauki polskiej w 100 rocznicę odzyskania niepodległości. Tom I. A-Ł, wyd. Mastermedia i Helion, Gliwice 2020, s. 274
  2. ↑ Nowa Nauka Polska [online], archiwum.nauka-polska.pl [dostęp 2026-02-10].
  3. 1 2 3 Janusz Faryś - Instytut Historyczny - Uniwersytet Szczeciński

Bibliografia

Linki zewnętrzne