Janusz Malinowski
| Data i miejsce urodzenia |
10 listopada 1950 |
|---|---|
| Data śmierci |
13 grudnia 2023 |
| Poseł II kadencji Sejmu | |
| Okres |
od 19 września 1993 |
| Przynależność polityczna | |
Janusz Czesław Malinowski (ur. 10 listopada 1950 w Warszawie, zm. 13 grudnia 2023[1]) – polski dziennikarz i polityk, poseł na Sejm II kadencji.
Życiorys
Był absolwentem lubelskiego II Liceum Ogólnokształcącego w Lublinie[2]. Ukończył studia na Wydziale Elektrycznym Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Lublinie w 1972 oraz w Centrum Kształcenia Służby Zagranicznej Akademii Nauk Społecznych w Warszawie w 1989.
W 1972 rozpoczął pracę jako dziennikarz, był reporterem i komentatorem międzynarodowym w lubelskim „Sztandarze Ludu”. W 1980 założył „Tygodnik Chełmski”, do 1983 był jego redaktorem naczelnym, następnie objął stanowisko sekretarza redakcji „SL”. Później pracował jako dyrektor w „Dzienniku Lubelskim” (1990–1993), następnie do 2000 jako wydawca „Dziennika Wschodniego” i prezes zarządu wydawnictwa „Edytor Press”. Przez kolejne dwa lata zajmował się działalnością publicystyczną. Był także autorem tomu opowiadań.
W okresie 1990–1994 był radnym Lublina. W 1993 uzyskał mandat posła na Sejm II kadencji. Został wybrany w okręgu lubelskim z ramienia koalicyjnego Sojuszu Lewicy Demokratycznej, będąc bezpartyjnym kandydatem na liście tego komitetu. Startując z ostatniego miejsca, uzyskał drugi wynik wyborczy (2838 głosów)[3]. Do końca kadencji należał do klubu parlamentarnego SLD, pracował w Komisji Stosunków Gospodarczych z Zagranicą, Komisji Mniejszości Narodowych i Etnicznych oraz Komisji Spraw Zagranicznych. Był także członkiem Podkomisji ds. polityki zachodniej. W 1997 nie ubiegał się o reelekcję i wycofał z działalności politycznej. Później był sekretarzem Stowarzyszenia Parlamentarzystów Polskich[4].
W latach 90. doszło do zderzenia kierowanego przez niego samochodu z innym pojazdem. Badanie trzeźwości wykazało w krwi parlamentarzysty stężenie alkoholu na poziomie 1,2 promila[5]. W 1995 Sejm na wniosek prokuratora generalnego uchylił mu immunitet w sprawie występku naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym w stanie nietrzeźwości[6]. Postępowanie karne zakończyło się wyrokiem skazującym Janusza Malinowskiego na karę 1,5 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania[5].
Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Lublinie[7].
Przypisy
- ↑ Nie żyje dziennikarz i polityk Janusz Malinowski. Mówili na niego „Maliniak”, a on się nie obrażał. eska.pl, 13 grudnia 2023. [dostęp 2023-12-16].
- ↑ 20 grudnia na Cmentarzu Komunalnym w Lublinie odbędzie się pogrzeb Janusza Malinowskiego – dziennikarza, literata, polityka, społecznika. lublin112.pl, 18 grudnia 2023. [dostęp 2024-12-01].
- ↑ Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 23 września 1993 r. o wynikach wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej przeprowadzonych w dniu 19 września 1993 r. (M.P. z 1993 r. Nr 50, poz. 470 (ISAP)).
- ↑ Władze Stowarzyszenia. parlamentarzysci.org. [dostęp 2016-10-04].
- 1 2 Występki parlamentarzystów. „Głos Pomorza”. Nr 136, s. 14, 13 czerwca 1997. ISSN 0137-9526. [dostęp 2026-08-22].
- ↑ Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 lutego 1995 r. w sprawie wyrażenia zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej posła Janusza Czesława Malinowskiego (M.P. z 1995 r. Nr 9, poz. 115 (ISAP)).
- ↑ Bliscy pożegnali dziennikarza Janusza Malinowskiego. radio.lublin.pl, 20 grudnia 2023. [dostęp 2024-03-24].
Bibliografia
- Strona sejmowa posła II kadencji. [dostęp 2015-07-18].