Janusz Poray-Biernacki

Janusz Stanisław Poray-Biernacki ps. Janusz Jasieńczyk (ur. 11 lipca 1907 w Warszawie, zm. 5 stycznia 1996 w Londynie) – polski pisarz i żołnierz.

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Przed II wojną światową pracował jako adwokat i dziennikarz. W latach 1939–1940 redagował konspiracyjny tygodnik „Pobudka”. W 1940 przedostał się do Palestyny jako emisariusz Związku Walki Zbrojnej, gdzie wstąpił do Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. W 1941 brał udział w walkach o Tobruk. Po wojnie osiadł w Londynie. Jego główne dzieła to zbiór reportaży Po Narviku był Tobruk (1945) oraz powieść Słowo o bitwie (1955), która zdobyła uznanie krytyki jako wybitna powieść wojenna.

Podpisał list pisarzy polskich na Obczyźnie, solidaryzujących się z sygnatariuszami protestu przeciwko zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (List 59)^[1].

• Jerzy Święch: Literatura polska w latach II wojny. Wyd. VI - 2 dodruk. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2010, s. 396, 402-403, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 978-83-01-13852-3.
• JASIEŃCZYK JANUSZ, właśc. J. Stanisław Poray-Biernacki. Eduteka.pl. [dostęp 2014-07-22].
• Jasieńczyk Janusz, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2014-07-22] .