Janusz Zambrowicz
| Data urodzenia |
? |
|---|---|
| Data śmierci |
po 1968 |
| Ambasador PRL w Turcji | |
| Okres |
od 15 stycznia 1952 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Ambasador PRL w Rumunii | |
| Okres |
od 5 listopada 1957 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Ambasador PRL w Maroku | |
| Okres |
od 27 sierpnia 1966 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
 | |
Janusz Zambrowicz (ur. ?, zm. po 1968) – polski dyplomata, chargé d’affaires PRL w ZSRR (1950), ambasador PRL w Turcji (1951–1956), Rumunii (1957–1964) i Maroku (1966–1968).
Życiorys
W połowie lat 40. pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, od ok. 1946 do 1947/8 pozostawał naczelnikiem Wydziału Radzieckiego Departamentu Politycznego MSZ. W tej roli zajmował się m.in. przygotowaniem otwarcia konsulatu PRL w Kijowie. W 1948/9 wysłany jako radca do ambasady w Moskwie[1], gdzie pozostawał chargé d’affaires a.i. od czerwca do października 1950[2]. Pomiędzy 15 stycznia 1952 a 15/24 marca 1956 był polskim ambasadorem w Turcji[3], w tej roli w 1955 odwiedził Arabię Saudyjską[4]. Od sierpnia/września 1955 do stycznia 1956 polski przedstawiciel w Międzynarodowej Komisji Nadzoru i Kontroli w Laosie[5], następnie do 1957 pozostawał wicedyrektorem Departamentu V MSZ[6]. Od 5 listopada 1957 do 20 marca/26 kwietnia 1964 zajmował stanowisko ambasadora PRL w Rumunii[7][8], zaś od 27 sierpnia 1966 do 16 kwietnia 1968 ambasadora w Maroku[5]. Opublikował książkę poświęconą Maroku (Maroko, I wyd. Warszawa 1983).
Miał córkę Ewelinę, która w 1950 rozpoczęła studia ogrodnicze na Akademii Rolniczej w Moskwie[9].
Odznaczenia
W 1946 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[10].
Przypisy
- ↑ Piotr Olechowski. Początki działalności konsulatu generalnego RP w Kijowie po II wojnie światowej (1947–1949). „Przegląd Wschodnioeuropejski”. X/2 2019. s. 181–190. ISSN 2081-1128.
- ↑ Kochański 2022 ↓, s. 590.
- ↑ Kochański 2022 ↓, s. 587.
- ↑ Historia nawiązania stosunków bilateralnych pomiędzy Polską a Arabią Saudyjską. Polska w Arabii Saudyjskiej. [dostęp 2025-09-29].
- 1 2 Kochański 2022 ↓, s. 574.
- ↑ Indeks osobowy. W: Krzysztof Ruchniewicz, Tadeusz Szumowski (red.): Polskie Dokumenty Dyplomatyczne 1957. Warszawa: Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, 2006, s. 902, seria: Polskie Dokumenty Dyplomatyczne. ISBN 83-89607-75-1. [dostęp 2025-09-29].
- ↑ Relacje dwustronne. Polska w Rumunii. [dostęp 2025-09-29].
- ↑ Kochański 2022 ↓, s. 581.
- ↑ Mirosław Golon. Młodzież polska na studiach cywilnych i wojskowych w ZSRR w okresie klasycznego stalinizmu (1950–1956/7). „Polska 1944/45–1989. Studia i materiały”. VI/2006. s. 106. ISSN 2450-8357.
- ↑ M.P. z 1946 r. Nr 25, poz. 115 (ISAP)
Bibliografia
- Aleksander Kochański: Polska 1944–1991. Informator historyczny. Struktury i ludzie. T. 1. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2022. ISBN 978-83-8229-465-1. [dostęp 2025-09-29].