Jarczowce

Jarczowce
Ярчівці
Państwo

 Ukraina

Obwód

 tarnopolski

Rejon

tarnopolski

Hromada

Zborów

Powierzchnia

1,148 km²

Populacja

 

• liczba ludności

394

Nr kierunkowy

+380 3540

Kod pocztowy

47261

Położenie na mapie hromady Zborów
Mapa konturowa hromady Zborów, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Jarczowce”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Jarczowce”
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa konturowa obwodu tarnopolskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Jarczowce”
Położenie na mapie rejonu tarnopolskiego
Mapa konturowa rejonu tarnopolskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Jarczowce”
Ziemia49°39′30″N 25°12′59″E/49,658333 25,216389

Jarczowce (ukr. Ярчівці) – wieś na Ukrainie w obwodzie tarnopolskim, w rejonie tarnopolskim, w hromadzie Zborów[1].

W połowie XIX wieku w Jarczowcach funkcjonowała stadnina koni hr. Juliusza Dzieduszyckiego, 20 października 1851 odwiedzona przez podróżującego po Galicji cesarza Austrii Franciszka Józefa I[2].

W II Rzeczypospolitej miejscowość w powiecie zborowskim województwa tarnopolskiego.

W lutym 1940 r. NKWD aresztowało i zesłało na Syberię 25 z 45 polskich rodzin. W latach 1943–1945 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali w miejscowości 6 Polaków[3].

We wsi urodził się Hryhorij Barwinski, ksiądz greckokatolicki, syn czynszowego szlachcica Hryhorija, sekretarza hr. Dominika Herakliusza Dzieduszyckiego, ojciec Ołeksandra Barwinskiego[4].

Znajduje się tu przystanek kolejowy Jarczowce, położony na linii Tarnopol - Lwów.

W latach 1940-2020 w rejonie zborowskim[5].

Przypisy

  1. ↑ Про визначення адміністративних центрів та затвердження територій територіальних громад Тернопільської області [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2026-03-12] (ukr.).
  2. ↑ 1851 r. (d. 11 października) wjazd najjaśniejszego Franciszka Józefa I, cesarza Austryi, do Krakowa, tudzież podróż J. Ces. Król. Apost. Mości po Galicyi i Bukowinie. Kraków: 1853, s. 64.
  3. ↑ Henryk Komański, Szczepan Siekierka, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim 1939–1946, wyd. 2, Wrocław: Nortom, 2006, s. 477-478, ISBN 83-89684-61-6, ISBN 978-83-89684-61-5, OCLC 156875487.
  4. ↑ Ołeksandr Barwinski: Spomyny z moho żyttia. Nowy Jork – Kijów: Smoloskyp publishers, 2004, s. 41–42. (ukr.)
  5. ↑ Про утворення та ліквідацію районів [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2026-03-11] (ukr.).

Linki zewnętrzne