Jarosław Markiewicz

Jarosław Markiewicz
Ilustracja
Jarosław Markiewicz (Warszawa, 2008)
Data i miejsce urodzenia

12 czerwca 1942
Wysokie Litewskie

Data i miejsce śmierci

25 czerwca 2010
Warszawa

Narodowość

polska

Język

polski

Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Dziedzina sztuki

literatura, malarstwo

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Jarosław Markiewicz (ur. 12 czerwca 1942 w Wysokiem[1], zm. 25 czerwca 2010 w Warszawie)[2] – polski malarz i poeta, współtwórca Nowej Fali, przedstawiciel Orientacji Poetyckiej Hybrydy.

Życiorys

Jego rodzina zamieszkała w Polsce po II wojnie światowej[1]. Uczył się w liceum w Lubrańcu od 1958 roku[1]. Studiował na Uniwersytecie Warszawskim filozofię i historię sztuki, studiów nie ukończył[1]. Pracował dla kilku czasopism[1], m.in. był zastępcą redaktora naczelnego „Nowy Wyraz” od 1972 roku oraz redaktorem działu poetyckiego tegoż czasopisma; został zwolniony z tej pracy z uwagi na zbyt wiele odrzucanych przez cenzurę wierszy, które proponował do druku[3]. W 1969 założył Teatr Robotniczy[4][5]. W 1973 roku[4] poślubił Ewę Błaszkowską[3], mieli syna Jeremiasza Stefana (ur. 1993)[4].

W stanie wojennym w 1982 konspiracyjne Wydawnictwo Przedświt[1]. Działał w podziemiu niepodległościowym[3]. Założył również ruch religijny o nazwie Kościół Naturalnej Obecności w 1983 roku[6] (lub według innego źródła w latach 90. XX wieku[1]), który Piotr Marchwicki zaliczył do ruchów rozwoju potencjału ludzkiego[7]; nurt łączył mistykę chrześcijańską, buddyzm zen i wschodnią filozofię[6]. Zajmował się także samym buddyznem zen[8][9].

Mieszkał i miał swoją pracownię malarką w Warszawie[8] przy ul. Oboźnej w lokalu, gdzie wcześniej rezydował Leopold Tyrmand[3]. Zmarł po długiej chorobie[10].

Był członkiem Związku Literatów Polskich od 1971 roku do jego rozwiązania, a następnie należał do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich od jego założenia[10].

Odznaczenia

Twórczość

Debiutował wierszami w czasopiśmie „Żołnierz Polski Ludowej”[1] (zob. czasopisma Wojsk Lądowych). Zaczął malować w 1976 roku, jego prace to głównie kosmiczne, oniryczne, fantastyczne krajobrazy[4]. Współtworzył Nową Falę[1], był przedstawicielem Orientacji Poetycka Hybrydy[8]. Zdaniem Karola Maliszewskiego jego poezja jest wypełniona erotyką i metafizyką[3].

Publikacje i utwory sceniczne

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Jarosław Markiewicz. Outsider Nowej Fali [online], reportaz.polskieradio.pl [dostęp 2026-01-19].
  2. ↑ Markiewicz Jarosław, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-11-26].
  3. 1 2 3 4 5 Zawsze na szlaku. Wspomnienie o Jarosławie Markiewiczu - Dwójka [online], www.polskieradio.pl [dostęp 2026-01-19].
  4. 1 2 3 4 5 Jacek Dobrowolski, Wspomnienie o Jarosławie Markiewiczu [online], www.gnosis.art.pl [dostęp 2026-01-19].
  5. ↑ Jarosław MARKIEWICZ [online], Stowarzyszenie Pisarzy Polskich [dostęp 2026-01-19].
  6. 1 2 3 4 Emilia Kuklewska, Jarosław Markiewicz – poeta, malarz, wydawca podziemny, mistyk i duchowy outsider [online], Portal Polaków na Białorusi, 25 czerwca 2025 [dostęp 2026-01-19].
  7. ↑ Piotr Marchwicki, Nowe ruchy religijne, „Seminare” (16), 2000, s. 337, ISSN 1232-8766.
  8. 1 2 3 4 5 6 Markiewicz Jarosław [online], Wydawnictwo Iskry Sp. z o.o. [dostęp 2026-01-19].
  9. 1 2 Jakub Nowacki, Mały Format / Miejcie otwarte usta we śnie [online], Mały Format, 29 listopada 2020 [dostęp 2026-01-19].
  10. 1 2 Jaroslaw Markiewicz [online], www.gnosis.art.pl [dostęp 2026-01-19].
  11. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Ewa Głębicka, Markiewicz Jarosław, [w:] Współcześni polscy pisarze i badacze literatury: słownik biobibliograficzny, Jadwiga Czachowska, Alicja Szałagan (red.), t. T. 5, L-M, Warszawa: Wydawnictwa szkolne i pedagogiczne, 1997, s. 311, ISBN 978-83-02-06694-8.

Linki zewnętrzne