Jay Inslee

W wyborach w 1988 roku zdobył mandat w Izbie Reprezentantów stanu Waszyngton z 14. okręgu legislacyjnego^[2][1], który sprawował przez 2 kadencje, do 1992 roku^[4].

W wyborach w 1992 roku został wybrany do Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych z 4. okręgu wyborczego w stanie Waszyngton^[5]. Zasiadał w niej od 3 stycznia 1993 roku do 3 stycznia 1995 roku^[2]. W wyborach w 1994 roku przegrał z republikaninem Docem Hastingsem^[3].

W latach 1995–1996 wrócił do pracy prawniczej^[3]. W 1996 roku bez powodzenia ubiegał się o nominację Partii Demokratycznej w wyborach na gubernatora stanu Waszyngton^[2]. W prawyborach zajął 3. miejsce, uzyskując 10% głosów^[3].

Po prawyborach prezydent Bill Clinton powołał go na stanowisko regionalnego dyrektora Departamentu Zdrowia i Opieki Społecznej Stanów Zjednoczonych, które zajmował w latach 1997–1998^[2][4]. Odpowiadał za region obejmujący Alaskę, Idaho, Oregon i stan Waszyngton^[3].

W wyborach w 1998 roku ponownie został wybrany do Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych, tym razem z 1. okręgu wyborczego w stanie Waszyngton^[5]. Objął mandat 3 stycznia 1999 roku, a następnie uzyskiwał reelekcję 6 razy^[2][4]. Zasiadał w Komisji Energii i Handlu Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych oraz Komisji Specjalnej ds. Niezależności Energetycznej i Globalnego Ocieplenia^[3].

W 2007 roku wraz z Brackenem Hendricksem opublikował książkę Apollo's Fire: Igniting America's Clean-Energy Economy, poświęconą przeciwdziałaniu zmianie klimatu przez rozwój czystej energii i tworzenie miejsc pracy^[6].

20 marca 2012 roku złożył mandat, aby skupić się na kampanii w wyborach na gubernatora stanu Waszyngton^[2][3].

W wyborach w 2012 roku pokonał republikanina Roba McKennę i objął urząd gubernatora 16 stycznia 2013 roku^[3][1]. Ponownie zwyciężył w wyborach w 2016 roku i wyborach w 2020 roku^[3]. Był pierwszym od Dana Evansa gubernatorem stanu Waszyngton, który pełnił urząd przez 3 kadencje^[7].

W 2013 roku zwołał specjalną sesję legislatury stanowej, która uchwaliła rekordowe rozszerzenie ulg podatkowych dla Boeinga, mające zapewnić montaż modelu 777X w stanie Waszyngton^[8]. Koszt pakietu szacowano na 8,7 mld dolarów w ciągu 27 lat^[9]. Już kilka miesięcy po jego uchwaleniu Boeing przeniósł poza stan tysiące dobrze płatnych miejsc pracy^[9]. W 2020 roku Boeing postanowił zakończyć produkcję modelu 787 w hrabstwie Snohomish i przenieść ją do Karoliny Południowej^[8]. Inslee wezwał wówczas do ponownej oceny ulg, argumentując, że koncern nie powinien korzystać ze szczególnego traktowania podatkowego, jeżeli przenosi produkcję i miejsca pracy poza stan^[8].

11 lutego 2014 roku wstrzymał wykonywanie kary śmierci w stanie Waszyngton^[3].

Polityka klimatyczna i rozwój czystej energii były głównym priorytetem jego administracji^[7]. W 2017 roku wraz z gubernatorami Jerrym Brownem i Andrewem Cuomo współtworzył U.S. Climate Alliance, koalicję stanów zobowiązanych do realizacji celów porozumienia paryskiego po wycofaniu się z niego administracji Donalda Trumpa^[3]. W latach 2017–2018 przewodniczył Democratic Governors Association^[3].

5 lipca 2017 roku podpisał ustawę wprowadzającą płatne urlopy rodzinne i zdrowotne^[3]. Za jego urzędowania stan wprowadził także publiczny wariant publiczny wariant ubezpieczenia zdrowotnego^[7].

Za jego rządów przyjęto Climate Commitment Act, który objął największych emitentów systemem handlu uprawnieniami do emisji i wyznaczył cel osiągnięcia neutralności emisyjnej do 2050 roku^[7]. Inslee podpisał również ustawy przewidujące wycofanie do 2045 roku energii elektrycznej wytwarzanej z paliw kopalnych z sieci stanowej oraz wprowadzenie od 2035 roku wymogu bezemisyjnego napędu w nowych samochodach osobowych i ciężarowych^[7].

Utworzył program ułaskawień Marijuana Justice Initiative, przeznaczony dla osób skazanych od 1 stycznia 1998 roku do 5 grudnia 2012 roku za pojedyncze drobne przestępstwo związane z posiadaniem marihuany^[3]. 30 czerwca 2022 roku wydał dyrektywę zakazującą stanowej policji współpracy z organami innych stanów w dochodzeniach dotyczących aborcji, po uchyleniu przez Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych precedensu Roe v. Wade^[3].

1 maja 2023 roku ogłosił, że nie będzie ubiegał się o 4. kadencję^[3]. Urząd sprawował do 15 stycznia 2025 roku^[1].

28 lutego 2019 roku ogłosił start w prawyborach prezydenckich Partii Demokratycznej^[9]. Głównym tematem kampanii uczynił przeciwdziałanie zmianie klimatu^[4]. Był jednym z pierwszych kandydatów Partii Demokratycznej, którzy zobowiązali się nie przyjmować wpłat od osób i podmiotów związanych z branżą paliw kopalnych^[9].

Inslee przedstawiał zmianę klimatu jako problem powiązany z ochroną zdrowia, bezpieczeństwem narodowym i sprawiedliwością rasową^[4]. Proponował m.in. powrót Stanów Zjednoczonych do porozumienia paryskiego, stopniowe odchodzenie od węgla, ograniczenie emisji metanu i sadzy oraz zniesienie subsydiów dla paliw kopalnych^[4]. 21 sierpnia 2019 roku wycofał się z ubiegania o nominację, oceniając swoje szanse na jej zdobycie jako zbyt małe^[4].