Jean Dercourt

Jean Dercourt (ur. 11 marca 1935 w Boulogne, zm. 22 marca 2019 w Paryżu)^[1] – geolog francuski.

Studiował na Uniwersytecie Paryskim. Doktorat uzyskał w 1964. Prowadził badania terenowe w Grecji i Kanadzie^[2]. W latach 1965–1979 był profesorem Uniwersytetu w Lille^[3], a między 1979 a 2004 – profesorem Uniwersytetu Paryż VI.

W latach 1984–1985 był przewodniczącym Francuskiego Towarzystwa Geologicznego^[4]. Wybrany na członka korespondenta paryskiej Akademii Nauk w 1987, na członka w 1991; w latach 1996–2010 sprawował funkcję wieczystego sekretarza (fr. secrétaire perpetuel) tej instytucji^[1]. Był także członkiem m.in. Belgijskiej Królewskiej Akademii Nauk, Literatury i Sztuk Pięknych oraz Akademii Nauk i Technologii im. Hassana II. Był doktorem honoris causa Uniwersytetu Sofijskiego, Uniwersytetu Ateńskiego i Instytutu Katolickiego w Paryżu^[3] oraz komandorem Narodowego Orderu Zasługi i oficerem Legii Honorowej^[5].

Tematem badań Jeana Dercourta w ciągu całego jego życia był Ocean Tetydy – zarówno baseny sedymentacyjne, jak i powstałe z nich łańcuchy górskie^[6]. W latach 1987–2004 kierował dwoma wielkimi programami naukowymi, przy których współpracowało 250 uczonych z 30 krajów, a których wynikiem było opublikowanie atlasów paleogeograficznych Oceanu Tetydy^[5][7][8]. Prace te wykazały również, że Tetyda, w odróżnieniu od współczesnego Atlantyku, była podzielona przez trzy progi litosferyczne na mniejsze jednostki^[3].

Jean Dercourt był też autorem podręczników; jego podręcznik geologii regionalnej Francji doczekał się trzech wydań^[9], a podręcznik geologii ogólnej, którego był pierwszym autorem – dwunastu wydań francuskich^[10] i tłumaczenia angielskiego^[11].

Na jego cześć nazwano gatunek kredowej otwornicy « Valdenchella » dercourti Decrouez & Moullade, 1974 [obecna nazwa Ebrahimiella dercourti]^[12][13].