Jean Gustave Courcelle-Seneuil

Jean Gustave Courcelle-Seneuil
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

223 grudnia 1813
Seneuil, gmina Vanxains

Data i miejsce śmierci

1892
Paryż

Zawód, zajęcie

ekonomista

Narodowość

Francuz

Jean Gustave Courcelle-Seneuil (ur. 22 grudnia 1813 w Seneuil, w gminie Vanxains, zm. 29 czerwca 1892 w Paryżu)[1][2] – francuski ekonomista, dziennikarz i przedsiębiorca. Uważany jest za pioniera ekonomii klasycznej i liberalizmu gospodarczego w Chile[3][4][5].

Wczesne życie i edukacja

Urodził się w wiosce Seneuil, w gminie Vanxains (departament Dordogne), od której pochodzi drugi człon jego nazwiska[1]. Uczęszczał do Collège royal de Poitiers, a później do Uniwersytetu Paryskiego, gdzie w 1835 r. uzyskał dyplom magistra prawa[2].

Kariera

Po studiach wrócił do Dordogne, gdzie prowadził własne przedsiębiorstwo. Następnie wyjechał do Paryża i został redaktorem naczelnym „Journal des économistes”.

Po zamachu stanu Ludwika Napoleona Bonapartego w 1851 r. Courcelle-Seneuil udał się do Chile na zaproszenie chilijskiego rządu. Został mianowany profesorem ekonomii politycznej i konsultantem w Ministerstwie Finansów chilijskiego rządu[6]. W czerwcu 1855 r. rozpoczął pracę akademicką w Instituto Nacional General José Miguel Carrera, a rok później został wykładowcą filozofii i nauk humanistycznych na Universidad de Chile. Będąc zdecydowanym zwolennikiem leseferyzmu, wpłynął politykę gospodarczą Chile w tamtym czasie oraz na poglądy nowego pokolenia tamtejszych ekonomistów i prominentnych członków elity[7].

W 1858 r. rząd chilijski wysłał go do Europy jako sekretarza i doradcę delegacji, która starała się o pożyczkę na budowę krajowej sieci kolei w Chile. W tym okresie napisał swoje najważniejsze dzieło Traité théorique et pratique d’économie politique.

W 1863 r. powrócił do Francji. W 1879 r. został wybrany na członka Rady Stanu, był głównym wykładowcą (maître de conférences) ekonomii politycznej w École normale supérieure w Paryżu w latach 1881–1883, a w 1882 r. został wybrany na członka Académie des Sciences Morales et Politiques (Akademia Nauk Moralnych i Politycznych) w Instytucie Francji.

Napisał liczne książki oraz artykuły naukowe i prasowe na temat ekonomii, nauk społecznych i prawa. Jako jeden z nielicznych ekonomistów (nawet wśród leseferystów) tamtych czasów Courcelle-Seneuil był przeciwnikiem bankowości centralnej i zwolennikiem wolnej bankowości, czyli systemu, w którym banki podlegałyby zwykłym przepisom prawa handlowego, a nie specjalnym przepisom prawa bankowego i państwowej kontroli[8]. W swoich pracach zwalczał maltuzjanizm, w swoich poglądach socjologicznych głosił relatywizm kulturowy bliski szkole historycznej. Wraz z pracami Arweda Emminghausa i Arnolda Lindwurma jest uważany za pioniera nowoczesnego zarządzania biznesem. Jego Manuel des affaires (Podręcznik biznesu), opublikowany po raz pierwszy w 1855 r., jest pierwszą systematyczną pracą naukową na temat zarządzania i praktyki prowadzenia biznesu.

Jego najważniejszym uczniem był ekonomista André Liesse (1854–1944), profesor ekonomii i pierwszy dyrektor Institut de Technique Comptable na Conservatoire national des arts et métiers.

Courcelle-Seneuil zmarł 29 czerwca 1892 roku w Paryżu.

Publikacje

  • Lettres à Édouard sur les révolutions (1834)
  • Le Crédit et la banque, étude sur les réformes à introduire dans l’organisation de la Banque de France et des banques départementales, contenant un exposé de la constitution des banques américaines, écossaises, anglaises et françaises (1840)
  • Traité théorique et pratique des opérations de banque (1853). Wydanie polskie: Wykład teoretyczny i praktyczny czynności bankowych, przeł. Fr. Henryk Lewestam, Towarzystwo Rolnicze w Królestwie Polskim, Warszawa, 1861.
  • Traité théorique et pratique des entreprises industrielles, commerciales et agricoles, ou Manuel des affaires (1855)
  • Traité théorique et pratique d’économie politique (2 volumes, 1858)
  • Études sur la science sociale (1862)
  • Leçons élémentaires d’économie politique (1864)
  • Traité sommaire d’économie politique (1865)
  • La Banque libre, exposé des fonctions du commerce de banque et de son application à l’agriculture, suivi de divers écrits de controverse sur la liberté des banques (1867)
  • Liberté et socialisme, ou Discussion des principes de l’organisation du travail industriel (1868)
  • Traité élémentaire de comptabilité (1869)
  • L’Héritage de la Révolution. Questions constitutionnelles (1872)
  • Précis de morale rationnelle (1875)
  • Protection et libre échange (1879)
  • Préparation à l’étude du droit, étude des principes (1887)
  • La Société moderne, études morales et politiques (1892)
  • Conduite de la vie civilisée (1895)

Courcelle-Seneuil przetłumaczył również na język francuski Principles of Political Economy Johna Stuarta Milla, Bogactwo narodów Adama Smitha oraz What Social Classes Owe to Each Other Williama Grahama Sumnera[6].

Przypisy

  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Courcelle-Seneuil, Jean Gustave. 1911 Encyclopædia Britannica, Volume 7 (ang.)
  2. 1 2 Jean Gustave Courcelle-Seneuil (1813-1892) [online], Memoria Chilena, Biblioteca Nacional de Chile [dostęp 2026-06-22] (hiszp.).
  3. ↑ Robert M. Will, The Introduction of Classical Economics Into Chile, „Hispanic American Historical Review”, 44 (1), 1964, s. 1–21, DOI: 10.1215/00182168-44.1.1, JSTOR: 2511121 (ang.).
  4. ↑ William F. Sater, Economic Nationalism and Tax Reform in Late Nineteenth Century Chile, „The Americas”, 33 (2), 1976, s. 311–335, DOI: 10.2307/980789, JSTOR: 980789 (ang.).
  5. ↑ Aníbal Pinto, Chile, un caso de desarrollo frustrado, Editorial Universitaria, 1973 (hiszp.).
  6. 1 2 Albert O. Hirschman, Courcelle-Seneuil, Jean Gustave (1813–1892), [w:] Matias Vernengo, Esteban Perez Caldentey, Jayati Ghosh (red.), The New Palgrave Dictionary of Economics, Springer, 2017, DOI: 10.1057/978-1-349-95121-5_376-2 (ang.).
  7. ↑ Oscar Mac-Clure, El economista Courcelle-Seneuil en el período fundacional de la economía como disciplina en Chile, „Revista Universum”, 1, 26, 2011, s. 93-108, DOI: 10.4067/S0718-23762011000100006 (hiszp.).
  8. ↑ The Discussions In France And Belgium, [w:] Vera C. Smith, The Rationale of Central Banking and the Free Banking Alternative, wydanie elektroniczne książki z 1936 r., Indianapolis: Liberty Fund, 1990, s. 62–72 [dostęp 2026-06-22] (ang.).