Jerzy Batko

Jerzy Batko

Data i miejsce urodzenia	14 maja 1957 Klucze
Zawód, zajęcie	samorządowiec, rolnik
Stanowisko	wójt/burmistrz Świątnik Górnych (1994–2010)
Partia	Stronnictwo Konserwatywno-Ludowe (1997–2001)
Odznaczenia

Jerzy Leszek Batko (ur. 14 maja 1957 w Kluczach) – polski samorządowiec i rolnik, opozycjonista w okresie PRL, wójt i burmistrz gminy Świątniki Górne (1994–2010).

Syn Franciszka i Zofii^[1]. Jego ojciec był lokalnym historykiem i samorządowcem, a dziadek Franciszek oficerem Wojska Polskiego i sybirakiem^[2]. W 1977 ukończył Technikum Elektryczno-Mechaniczne w Dobczycach, po czym do 1978 pracował w Wytwórni Sprzętu Elektrotechnicznego i Pomiarowego Spólnota w Krakowie. Od 1978 do 1979 odbywał służbę wojskową, następnie rozpoczął prowadzenie gospodarstwa rolnego w Ochojnie. Między 1977 a 1978 współpracował ze Studenckim Komitetem Solidarności w Krakowie, był organizatorem spotkań i kolporterem prasy podziemnej^[3]. Od 1978 do 1988 inwigilowany przez Służbę Bezpieczeństwa^[1].

Od 1980 tworzył podkrakowskie koła Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Rolników Indywidualnych „Solidarność”, od grudnia członek komitetów NSZZ RI „Solidarność” dla Polski południowej i województwa krakowskiego, a także jej lider w Świątnikach Górnych. Uczestniczył w strajku rolniczym w Ustrzykach Dolnych w 1981 i zjeździe zjednoczeniowym związków zawodowych rolników. Od 13 grudnia 1981 do 29 marca 1982 internowany w więzieniach w Nowym Wiśniczu i Załężu^[4], w styczniu 1982 uczestniczył w proteście głodowym. Po uwolnieniu działał w duszpasterstwie rolników przy kościele św. Stanisława w Świątnikach Górnych, w 1984 odbył we Francji kilkumiesięczne szkolenie rolnicze^[3].

W 1989 został członkiem Gminnego Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” w Świątnikach Górnych, redagował biuletyn tej organizacji. Od 1997 do 2001 działał w Stronnictwie Konserwatywno-Ludowym jako członek władz wojewódzkich i delegat krajowy. W latach 1994–2010 piastował funkcję wójta i od 1997 burmistrza Świątnik Górnych. W 2002^[5] i 2006^[6] wybierany w pierwszej turze głosowania, w 2010^[7] i 2014^[8] dwukrotnie zajął drugie miejsce w wyborach na burmistrza, w 2014^[9] uzyskał mandat radnego powiatu krakowskiego z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego. W 2011 kandydował do Senatu w okręgu nr 31 z ramienia KWW Unia Prezydentów – Obywatele do Senatu (zajął, ostatnie, 5. miejsce)^[10], a w 2019 do Sejmu z listy Bezpartyjnych Samorządowców^[11]. Po 2010 zajął się prowadzeniem galerii sztuki i prywatnego przedszkola^[3].

Brat Liliany Sonik, szwagier Bogusława Sonika, działających w opozycji demokratycznej w PRL i następnie w życiu politycznym III RP. Żonaty z Wiesławą, ma czwórkę dzieci, trzy córki i syna^[2].

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007)^[12] oraz Krzyżem Wolności i Solidarności (2016)^[13]. Otrzymał także m.in. Odznakę Honorową za Zasługi dla Energetyki, Brązowy, Srebrny i Złoty Medal „Za Zasługi dla Pożarnictwa”, Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Brązowy Medal za Zasługi dla Policji oraz Srebrny Krzyż Zasługi (2002)^[14].