Jerzy Hickiewicz
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
17 czerwca 1932 |
| doktor habilitowany | |
| Specjalność: elektrotechnika | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
15 grudnia 1970 |
| Habilitacja |
1994 |
| Dziekan | |
| Wydział |
Elektrotechniki, Automatyki i Informatyki WSI w Opolu |
| Okres spraw. |
1975–1977 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
   | |
Jerzy Kajetan Hickiewicz (ur. 17 czerwca 1932 w Stanisławowie)[1] – polski inżynier elektryk, naukowiec i dydaktyk z dziedziny elektrotechniki.
Życiorys
Syn Adama Hickiewicza, lekarza, legionisty, zamordowanego w 1941 r. przez Gestapo. Po przesiedleniu w 1946 r. zamieszkał w Gliwicach, gdzie kontynuował naukę, uzyskał maturę, a następnie podjął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej. W 1953 r. uzyskał dyplom inżyniera elektryka w specjalności maszyny elektryczne[2]. W 1955 r. rozpoczął pracę w Katedrze Maszyn Elektrycznych Politechniki Śląskiej, gdzie brał udział w kilkudziesięciu pracach badawczych dla przemysłu i energetyki. W roku 1970 obronił z wyróżnieniem pracę doktorską pt. Optymalizacja wzmacniaczy magnetycznych w zastosowaniu do maszyn elektrycznych i transformatorów (promotor: prof. Władysław Paszek)[3] i uzyskał stopień doktora nauk technicznych. W 1972 r. rozpoczął pracę w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Opolu (przemianowanej w 1996 r. na Politechnikę Opolską) obejmując w drodze konkursu stanowisko docenta etatowego[4]. Tam pracował w Zespole Maszyn i Napędów Elektrycznych, zorganizował i kierował zespołem badawczym. Na podstawie monografii habilitacyjnej w 1994 r. uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego i stanowisko profesora Politechniki Opolskiej. Zatrudniony na Wydziale Elektrotechniki i Automatyki Politechniki Opolskiej[2].
Dziekan Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Informatyki w latach 1975–1977[5]. W latach 1975–1979 dyrektor Instytutu Elektrotechniki WSI w Opolu, w latach 1984–1990 zastępca dyrektora ds. nauki Instytutu Elektrotechniki WSI w Opolu, w latach 1996–2002 przewodniczący Senackiej Komisji Budżetu i Finansów Politechniki Opolskiej[1].
Prowadził wykłady z maszyn elektrycznych i napędów elektrycznych na studiach dziennych i wieczorowych, jak również prace przejściowe, dyplomowe i seminaria dyplomowe. Był kierownikiem seminarium naukowego w WSI w Opolu. Był też inicjatorem opracowania programów przedmiotów z zakresu gospodarki rynkowej dla studentów studiów technicznych. Promotor ponad 100 prac dyplomowych, autor recenzji 2 rozpraw habilitacyjnych, 16 prac doktorskich, kilkunastu skryptów oraz wielu artykułów naukowych[2].
Jest współautorem podręcznika akademickiego Zadania z maszyn elektrycznych oraz poradnika dla techników i książki dla techników[2].
Od 1974 r. jest członkiem SEP, a od 1984 Centralnej Komisji Szkolnictwa Wyższego i Średniego SEP oraz Opolskiego Zarządu Oddziału SEP, rzeczoznawca i weryfikator SEP w zakresie maszyn i napędów elektrycznych. Honorowy członek SEP od 2006 r. Od 1978 r. jest też członkiem PTETiS, przez dwie kadencje (1984–1990) zasiadał w Zarządzie Oddziału Gliwickiego PTETiS[2]. Członek Honorowy PTETiS od 2005 r.[6] Od 1990 r. jest członkiem sekcji Mechanizacji i Elektryfikacji Górnictwa Oddziału katowickiego PAN, a od 2004 – Sekcji Maszyn Elektrycznych i Transformatorów Komitetu Elektrotechniki PAN[2].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Złoty Krzyż Zasługi
- Medal Komisji Edukacji Narodowej
- Medal im. prof. Jana Obrąpalskiego
- Medal im. prof. Janusza Groszkowskiego
- Medal im. dr. inż. Zbigniewa Białkiewicza[7]
- Medal pamiątkowy im. prof. Mieczysława Pożaryskiego
- Medal Politechniki Opolskiej (2018)[8]
- Honorowa Odznaka „Zasłużonemu Opolszczyźnie”
- Złota Odznaka PTETiS (2001)[9]
- Złota Odznaka Honorowa SEP
Źródło:[2].
Nagrody
- Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego indywidualna stopnia III za szczególne osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych (1971)[3]
- Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki zespołowa stopnia III za szczególnie ważne i twórcze osiągnięcia (1974)[10]
- Nagroda Rektora Politechniki Opolskiej I stopnia za osiągnięcia naukowe, dydaktyczne, w zakresie kształcenia i rozwoju kadry naukowej oraz za aktywność zawodową i osiągnięcia organizacyjne (1997)[11]
- Nagroda Professor Opoliensis (2015)[12]
Przypisy
- 1 2 Jubileusz 90. Rocznicy Urodzin Profesora Jerzego Hickiewicza - Tydzień w SEP nr 340 [online], sep.com.pl [dostęp 2026-08-10].
- 1 2 3 4 5 6 7 Józef Kędzia. Jubileusz 50-lecia pracy zawodowej Profesora Jerzego Hickiewicza. „Wiadomości Uczelniane”. Nr 9 (134), s. 8–9, maj 2005. Opole: Politechnika Opolska. ISSN 1427-809X. [dostęp 2026-08-10].
- 1 2 Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1971–1972. Gliwice: Politechnika Śląska, 1972, s. 8, 158. [dostęp 2026-08-10].
- ↑ Katedra Automatyzacji Napędów i Robotyki [online], Wydział Elektrotechniki Automatyki i Informatyki [dostęp 2026-08-10].
- ↑ Poczet dziekanów [online], Wydział Elektrotechniki Automatyki i Informatyki [dostęp 2026-08-10].
- ↑ Członkowie Honorowi | PTETIS Zarząd główny [online] [dostęp 2026-08-10].
- ↑ OZW SEP [online], www.sep.katowice.pl [dostęp 2026-08-10].
- ↑ Edyta Hanszke, Marzeniem emerytowanego profesora politechniki jest przekształcenie Pracowni Historycznej SEP w jednostkę naukowo-dydaktyczną [online], Nowa Trybuna Opolska, 12 grudnia 2018 [dostęp 2026-08-10].
- ↑ Złote odznaki | PTETIS Zarząd główny [online] [dostęp 2026-08-10].
- ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1974–1975. Gliwice: Politechnika Śląska, 1975, s. 11. [dostęp 2026-08-10].
- ↑ W pionie prorektora ds. nauki. „Wiadomości Uczelniane”. Nr 2 (65), s. 13, październik 1997. Opole: Politechnika Opolska. ISSN 1427-809X. [dostęp 2026-08-10].
- ↑ Marszałek nagrodził uczniów, studentów i nauczycieli [online], opole.wyborcza.pl [dostęp 2026-08-10].
Bibliografia
- Władysław Wilgusiewicz: Energetycy Kresowiacy na Śląsku. Katowice: 1999, s. 52–54. ISBN 83-909829-1-9. [dostęp 2026-08-10].