Jerzy Kornacki
 ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego | |
| Data i miejsce urodzenia |
22 lipca 1908 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
11 listopada 1981 |
| Zawód, zajęcie |
prozaik |
| Odznaczenia | |
  | |
Jerzy Kornacki (ur. 22 lipca 1908 w Mińsku Mazowieckim[1], zm. 11 listopada 1981 w Warszawie) – polski prozaik.
Życiorys
Rodzicami Jerzego Kornackiego byli Ludwik Ignacy Kornacki (ur. 1865 w Warszawie) i Felicja z domu Życieńska (ur. 1870 w Warszawie, zm. 1953 w Warszawie). Ukończył Gimnazjum im. Władysława IV w Warszawie. Debiutował jako prozaik na łamach czasopisma „Kobieta Współczesna” w 1931 roku. W latach 1932–1933 był redaktorem tygodnika „Epoka”. W latach 1933–1937 był współzałożycielem i członkiem zespołu prozaików Przedmieście. W latach 1944–1945 przebywał w Lublinie. W tym okresie był posłem do KRN. Od 1945 roku mieszkał w Warszawie. Jest pochowany na cmentarzu reformowanym, w grobie swoich pradziadków Dürr, przy ul. Żytniej w Warszawie (kwatera O-1-2a)[2].
Twórczość
- Oczy i ręce (opowiadanie)
- Rozsada (opowiadania)
- Kręgle i kule (powieść)
Jerzy Kornacki jest też autorem nieopublikowanych dzienników z okresu wojny i lat powojennych „Kamieniołomy”[3].
- Ludzie wśród ludzi (szkice)
- Polonez (cykl powieści)
- Jadą wozy z cegłą (powieść)
- Wisła (powieść)
- Zielone lato 1934 (powieść)
Odznaczenia
Przypisy
- ↑ Genealodzy PL Genealogia, Metryki - Skanoteka - Baza skanów akt metrykalnych [online], metryki.genealodzy.pl [dostęp 2025-11-07].
- ↑ śp. JERZY,JAN ALEKSANDER KORNACKI
- ↑ Barbara Tyszkiewicz: Aresztowany dziennik. O „Kamieniołomach” Jerzego Kornackiego. ibl.waw.pl. [dostęp 2017-05-14].
- ↑ Lista osób odznaczonych M.P. z 1945 r. Nr 5, poz. Lista osób odznaczonych (Lista osób odznaczonych ISAP)
- ↑ M.P. z 1947 r. Nr 27, poz. 233 (ISAP).
Bibliografia
- Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.
Linki zewnętrzne
- Jerzy Kornacki w bazie Filmoteki Narodowej „Nitrofilm”