Jerzy Plebański
| Data i miejsce urodzenia |
7 maja 1928 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
24 sierpnia 2005 |
| profesor nauk fizycznych | |
| Specjalność: fizyka teoretyczna i matematyczna | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1954 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Odznaczenia | |
Jerzy Plebański (ur. 7 maja 1928 w Warszawie, zm. 24 sierpnia 2005 w Meksyku) – polski fizyk.
Życiorys
Jerzy był synem Józefa Adama i Heleny z domu Rosińskiej. Miał młodszego brata Jana. Edukację rozpoczął w domu i na tajnych kompletach podczas okupacji.
Po wojnie ukończył Państwowe Liceum im. Odrowążów w Chorzowie (1947). W latach 1947–1951 studiował fizykę na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Warszawskiego. Przez wiele lat, od początku istnienia Instytutu Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Warszawskiego był jego pracownikiem. W 1954 pod kierunkiem Wojciecha Rubinowicza uzyskał stopień doktora na podstawie rozprawy O funkcji stanu w kwantowej teorii pola[1]. Specjalista w dziedzinie ogólnej teorii względności i fizyki matematycznej. Trwałe miejsce w historii nauki zapewniły mu prace z dziedziny ogólnej teorii względności, zainicjowane współpracą z Leopoldem Infeldem, a uwieńczone ich monografią Motion and Relativity. Był prodziekanem Wydziału Matematyki i Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego (1958–1962) i prorektorem Uniwersytetu Warszawskiego (1969–1973)[2]. W 1973 wyjechał do Meksyku, został profesorem w Centro de Investigacion y de Estudios Avanzados i pracował tam do końca życia. W czasie pobytu w Meksyku gościł wielu polskich fizyków i utrzymywał ścisłe kontakty z Uniwersytetem Warszawskim.
Autor wielu pionierskich prac z ogólnej teorii względności i fizyki matematycznej. Najważniejszym jego wynikiem było pokazanie, że wszystkie próżniowe i samodualne rozwiązania równań Einsteina spełniają jedno tylko równanie, które coraz częściej nazywane jest równaniem Plebańskiego. Wprowadził opis dynamiki pola grawitacyjnego, który 10 lat później okazał się pionierski w kontekście próby kwantowania grawitacji[3].
Profesor Uniwersytetu Warszawskiego i Centrum Badań i Studiów Zaawansowanych w Meksyku. Był prorektorem UW (1969–1973), prodziekanem Wydziału Matematyki i Fizyki UW (1958–1962). Twórca i pierwszy kierownik Departamentu Fizyki w Centrum Badań i Studiów Zaawansowanych w Meksyku.
Zmarł w mieście Meksyk[2] i został pochowany na miejscowym cmentarzu[4].
Wybrane publikacje
- Motion and Relativity, Leopold Infeld, Jerzy Plebański Pergamon; Panstwowe Wydawnictwo Naukowe, 1960 – 229.
- Theory of Gravitational Perturbations in the Fast Motion Approximation, Jerzy Plebański, B. Bertotti Institute for Advanced Study – 84.
- An Introduction to General Relativity and Cosmology, Jerzy Plebański, Andrzej Krasiński 2006, Cambridge University Press.
- Lectures on non-linear electrodynamics: an extended version of lectures given at the Niels Bohr Institute and NORDITA, Copenhagen, in October 1968, wyd: NORDITA, 1970 – 147.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1973)
- Krzyż Oficerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (23 listopada 1998)[5]
- Medal Komisji Edukacji Narodowej (1973)
- Krzyż Komandorski Orderu Orła Azteckiego (Meksyk, 1976)
Przypisy
- ↑ Andrzej Kajetan Wróblewski, Plebański Jerzy [online], Giganci Nauki [dostęp 2024-02-26] (pol.).
- 1 2 Jerzy Plebański (1928–2005) [online], www.fuw.edu.pl [dostęp 2024-02-26].
- ↑ Jerzy Franciszek Plebański – Wydział Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego [online], www.fuw.edu.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
- ↑ Miejsca spoczynku osób związanych z Wydziałem Fizyki UW [dostęp 2024-02-26].
- ↑ M.P. z 1999 r. Nr 8, poz. 110 (ISAP) „za wybitne zasługi w rozwijaniu polsko-meksykańskiej współpracy naukowej”.