Jerzy Snoppek
![]() Aleksander Czarnecki i Jerzy Snoppek podczas MP 1925 | ||||
| Data i miejsce urodzenia |
4 kwietnia 1904 | |||
|---|---|---|---|---|
| Data śmierci |
1944 | |||
| Kategoria wagowa |
półśrednia | |||
| Dorobek medalowy | ||||
| ||||
Jerzy Snoppek (ur. 4 kwietnia 1904 w Katowicach, zm. 1944) – polski bokser kategorii półśredniej, olimpijczyk z Amsterdamu (1928).
Życiorys
Syn Józefa i Joanny z Czinskowskich. Uprawiał boks w katowickich klubach: P.S.C. (1924) i Bokserskim Klubie Sportowym Katowice (1925–1928). W roku 1925, startując w mistrzostwach Polski, został brązowym medalistą w wadze półśredniej po porażce z Janem Arskim, a w 1927 drużynowym wicemistrzem kraju z zespołem BKS Katowice. 14 lipca 1928 r. wystąpił w pierwszym międzypaństwowym meczu[1] z Austrią. W wadze średniej pokonał Rautera.
W roku 1928 wziął udział w Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie gdzie w 1/32 kategorii średniej przegrał walkę na punkty z Anglikiem Fredem Mallinem.
W czasie II wojny światowej pełnił funkcję prezesa Śląskiego OZB (niem. Oberschlesicher Box Verband). Wcielony do Wehrmachtu, walczył na froncie wschodnim w kompanii „Pionier”, w której podczas walk w roku 1944 został uznany za zaginionego[2].
Przypisy
- ↑ Po raz drugi reprezentował Polskę w meczu międzypaństwowym w 1929 r.
- ↑ Olimpijczycy (Barbara Gomulec). [dostęp 2011-05-27]. (pol.).
Bibliografia
- Wyniki olimpijskie zawodnika na portalu Sports-Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-19)]. (ang.).
- Ryszard Wryk: Olimpijczycy Drugiej Rzeczypospolitej. Poznań: Wydawnictwo Nauka i Innowacje, 2015, s. 530–531. ISBN 978-83-64864-22-3.
