Jessica Ekomane

Jessica Ekomane

Jessica Ekomane (2018)
Data i miejsce urodzenia	1989 Francja
Gatunki	muzyka eksperymentalna, muzyka elektroniczna, muzyka komputerowa
Zawód	kompozytorka
Aktywność	od 2011
Wydawnictwo	Important Records, OFNOT, Portraits GRM
Strona internetowa

Jessica Ekomane (urodzona w 1989 roku we Francji^[1]) – artystka dźwiękowa i kompozytorka.

Wykładowczyni na Universität der Künste w Berlinie na kierunku studia nad dźwiękiem i sztuka dźwiękowa^[2].

Laureatka nagrody Villa-Romana-Preis (2023).

Jessica Ekomane dorastała w rodzinie robotniczej w wiosce w środkowej Francji. W 2011 roku przyjechała do Berlina, gdzie zetknęła się ze społecznością muzyków i artystów oraz z bogatą ofertą kulturalną. Wcześniej, we Francji jej kontakt z muzyką i nagraniami był ograniczony^[1]. W Berlinie tworzy jako kompozytorka muzyki elektronicznej i artystka dźwiękowa. W swojej twórczości skupia się na występach na żywo i instalacjach. Tworzy sytuacje, w których dźwięk pełni rolę elementu przekształcającego przestrzeń i publiczność. Jej kwadrofoniczne występy, charakteryzujące się fizycznym oddziaływaniem, dążą do uzyskania efektu katharsis poprzez wzajemne oddziaływanie psychoakustyki, percepcji struktur rytmicznych oraz przeplatanie się hałasu i melodii^[3].

W 2013 roku została wyróżniona za projekt Light / Movement (w ramach projektu Roberta Henkego Pulse Lab II: Works for Wave Field Synthesis), zaprezentowany podczas festiwalu sztuki Ars Electronica. W 2016 roku została jedną z laureatek wyróżnienia w konkursie Sonotopia Award. Podczas berlińskiego festiwalu We Make Waves w 2017 roku eksperymentowała ze swoimi błędami i niepowodzeniami, wydobywając na pierwszy plan te dźwięki, które często pozostają niesłyszalne^[4]. W latach 2017–2018 w ramach berlińskiego CTM Festival prezentowała Still – instalację i wirtualne środowisko, które zgłębiają ukryte zasady rządzące zachowaniem człowieka i ich wpływ na wirtualne reprezentacje^[5].

W 2019 roku wydała nakładem Important Records swój debiutancki album studyjny Multivocal. Tworzące go dwa, ściśle ze sobą powiązane utwory: „Solid of Revolution” i „Never Odd or Even” są wypełnione psychoakustycznymi eksperymentami z rytmem i percepcją przestrzenną. Album został pierwotnie wykonany na potrzeby instalacji kwadrofonicznej i nagrany na żywo na Ars Electronica w 2018 roku z okazji wydarzenia Sonatas For Sleep/less. Jako wydawnictwo muzyczne został zmiksowany do wersji stereo^[6]. W tym samym roku, jako jedna z kompozytorek, została wybrana przez Nataschę Süder Happelman do współpracy przy jej instalacji w niemieckim pawilonie na Biennale w Wenecji w 2019 roku^[3]. Od tamtej pory prace Ekomane były szeroko prezentowane na festiwalach, w salach koncertowych, przestrzeniach sztuki współczesnej i muzeach na całym świecie, takich jak: Hamburger Bahnhof, Muzeum Narodowe Centrum Sztuki Królowej Zofii, Art Basel, Villa Massimo, CTM Festival, Cafe Oto, Kościół Pamięci Cesarza Wilhelma^[1], Dommune (Tokio) czy Bemis Center for Contemporary Arts (Omaha)^[7].

W 2023 roku zdobyła (wspólnie z Samuelem Korteyem Baahem, Dianą Ejaitą i Pınar Öğrenci) nagrodę Villa-Romana-Preis^[8]. W tym samym roku zdobyła nagrodę Giga-Hertz Production Awards (wspólnie z Leą Bertucci)^[9].

W marcu 2024 roku Ekomane i Laurel Halo wydały za pośrednictwem Portraits GRM split zatytułowany Manifolds / Octavia. Pierwszy z utworów, „Manifolds”, autorstwa Ekomane, został w całości wygenerowany komputerowo, natomiast utwór „Octavia” został zrealizowany przez Halo przy użyciu fortepianu i instrumentów elektronicznych^[10].

W okresie od 15 lutego do 4 maja 2025 roku Ekomane prezentowała swoją instalację dźwiękową, Antechamber, stworzoną specjalnie na zlecenie berlińskiej galerii KW Institute for Contemporary Art. Instalacja ta stanowiła kontynuację jej badań nad tym, w jaki sposób dźwięk może pełnić rolę siły transformacyjnej, łącząc jej badania matematycznych systemów wiedzy z praktykami kompozycji elektronicznej. Centralnym elementem instalacji był utwór dźwiękowy generowany na żywo przez oprogramowanie, powtarzający się w ciągu dnia. Artystka wykorzystała w nim rytm jako narzędzie do interpretacji czasu^[1].

27 kwietnia 2026 roku Fundacja Sztuki w Szardży ogłosiła program Biennale w Szardży 2027, siedemnastej edycji tej wystawy, organizowanej od 1993 roku. Biennale koncentruje się na tworzeniu wielkoformatowych instalacji oraz zamawianiu performansów i filmów u artystów z całego świata. Biennale, którego kuratorami będą Angela Harutyunyan i Paula Nascimento, odbędzie się w dniach od 21 stycznia do 13 czerwca 2027 roku. Weźmie w nim 109 uczestników, wśród nich Ekomane^[11].

Na podstawie strony artystki na Discogs^[12] i AllMusic^[13]: