Joachim Kroll

Joachim Kroll (ur. 17 kwietnia 1933 w Zabrzu, zm. 1 lipca 1991^[1] w Rheinbach) – niemiecki seryjny morderca i kanibal. Znany jako Kanibal z Ruhry^[1] (niem. Ruhrkannibale) oraz Ludożerca z Duisburga (niem. Duisburger Menschenfresser). Został skazany za 8 morderstw, choć przyznawał się do 13.

Urodzony w Zabrzu (ówczesny Hindenburg) na Górnym Śląsku, był najmłodszym z 8 rodzeństwa. Był dzieckiem słabym, miał bardzo kiepskie wyniki w nauce. Psychiatrzy podczas badań po aresztowaniu ustalili, że jego iloraz inteligencji wynosi 76^[2].

Po II wojnie światowej, rodzina Krolla przeprowadziła się do Nadrenii Północnej-Westfalii^[3]. Zabójstwa zaczęły się w 1955^[1], wkrótce po śmierci matki Krolla. Około 1960, rozpoczął pracę w toalecie zakładowej firmy Mannesmann w Duisburgu. Następnie pracował dla firmy Thyssen i przeprowadził się do dzielnicy Laar w Duisburgu. Wtedy też reaktywował działalność jako morderca.

Około 3 lipca 1976 Kroll został aresztowany jako podejrzany o porwanie i morderstwo czteroletniej dziewczynki Marion Ketter. Na policję zgłosiła go jako podejrzanego osoba z jego sąsiedztwa, chcąca skorzystać z toalety. Usłyszała ona od Krolla, że ubikacja jest zapchana wnętrznościami. Po zdjęciu muszli policja odkryła organy wewnętrzne oraz kawałki skóry^[1].

Kroll po aresztowanu przyznał się do zabójstwa 13 osób i jednego usiłowania zabójstwa na przestrzeni 21 lat (1955-1976)^[1].

Kroll powiedział, że często wycinał fragmenty mięsa ofiar i gotował je, twierdząc, że w ten sposób oszczędza na zakupach. W areszcie uważał, że po przejściu prostych zabiegów, które pozbawiłyby go żądzy mordowania, zostanie wypuszczony na wolność^[2].

Przedstawiono mu zarzut 8 morderstw i jednego usiłowania morderstwa^[1]. W kwietniu^[2] 1982^[1], po 151 dniach procesu^[2], został skazany za wszystkie zbrodnie na dziewięciokrotne dożywocie^[1]. Zmarł na atak serca w 1991 w więzieniu^[1] w Rheinbach^[2].