Johannes Fiebag

Johannes Fiebag

Data i miejsce urodzenia	14 marca 1956 Northeim, Niemcy
Data i miejsce śmierci	11 października 1999 Bad Neustadt
Zawód, zajęcie	geolog, pisarz, publicysta

Johannes Fiebag (ur. 14 marca 1956 w Northeim, zm. 11 października 1999 w Bad Neustadt) – niemiecki geolog, pisarz oraz ufolog.

Studiował geologię, paleontologię, fizykę oraz astronomię na Uniwersytecie w Würzburgu. Jest współodkrywcą (wraz z Kordem Ernstsonem) krateru Azuara w Hiszpanii. Po ukończeniu studiów pracował jako geolog w zakresie ochrony środowiska. Od 1991 roku poświęcił się pracy pisarskiej i publicystycznej.

Pełnił funkcję redaktora naczelnego magazynu „Ancient Skies” (później wydawanego pod tytułem „Legendary Times”). Publikował artykuły w magazynach popularnonaukowych, m.in. w „Hobby” oraz „P.M. Magazin”. Współpracował z Rainerem Holbe jako konsultant naukowy serii dokumentalnej „Phantastische Phänomene” dla stacji Sat.1, a także z Erichem von Dänikenem przy cyklu „Auf den Spuren der All-Mächtigen”^[1].

W książce Znaki na niebie, napisanej wspólnie z bratem Peterem Fiebagiem, przedstawił hipotezę, według której objawienia w Fatimie stanowiły formę kontaktu z pozaziemską inteligencją.

7 lutego 1996 roku, w audytorium Maximum Uniwersytetu w Bernie, otrzymał nagrodę im. dr. A. Hedriego. Wyróżnienie to przyznano mu za „obiektywno-krytyczne” badania nad zjawiskiem UFO oraz działalność popularyzatorską. Mieszkał w Bad Neustadt an der Saale w Dolnej Frankonii. Zmarł na nowotwór w 1999 roku; został pochowany 15 października w miejscu zamieszkania^[1].