John Ward (oficer RAF)
| Data urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
 | |
John Ward (ur. 1921, zm. 1995[1]) – brytyjski pilot RAF-u, oficer Armii Krajowej, uczestnik powstania warszawskiego.
Życiorys
Odbył służbę w RAF w latach 1937–1940 i po 1945[1]. W okresie 10 maja 1940 – 20 kwietnia 1941 jeniec wojenny, przetrzymywany głównie w Lesznie. Zbiegł z niemieckiej niewoli. Do wywiadu Związku Walki Zbrojnej trafił za pośrednictwem księdza z Sieradza, do którego przedostał się po kilku dniach. W maju tego samego roku trafił do Warszawy, gdzie pracował przy tłumaczeniach audycji radiowych oraz wydawał własny anglojęzyczny biuletyn[2.1].
Podczas powstania warszawskiego nadał do Londynu 65 depesz (według innego źródła ponad 100 depesz i raportów sytuacyjnych[1]) o sytuacji w walczącej Warszawie[3]. Przesyłał informacje w języku angielskim, przy użyciu alfabetu Morse’a, korzystając z radiostacji Stefana i Zofii Korbońskich, ulokowanej w okolicach ulicy Kruczej. Około 11 sierpnia skontaktował się z Janem Nowakiem-Jeziorańskim, z którym od tego czasu współpracowali, wymieniając informacje[4.1]. Depesze Warda były wykorzystywane przez radio i prasę brytyjską, docierały również do dowództwa i najwyższych polityków brytyjskich[4.2][2.2]. W 1944 roku został oficjalnym korespondentem wojennym gazety „The Times”[1][5].
Za bohaterstwo otrzymał Krzyż Walecznych z rąk generała Tadeusza Bora-Komorowskiego[5]. 4 października przedostał się z Warszawy do 7. Dywizji AK operującej w okolicach Częstochowy[2.1] lub Kielc[5]. Walczył z Niemcami i Armią Ludową[2.1]. W 1945 roku powrócił do Okręgu Warszawskiego, gdzie ujawnił się. W maju tego roku został odesłany z Odessy na Maltę, skąd wrócił do Wielkiej Brytanii[2.3].
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 Sławomir M. Nowinowski, Rafał Stobiecki (red.), „Mam na Pana nowy zamach…”. Wybór korespondencji Jerzego Giedroycia z historykami i świadkami historii 1946–2000, t. 3, Łódź-Paryż: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 2019, s. 350, ISBN 978-83-8142-317-5 [dostęp 2026-05-27].
- Norman Davies, Powstanie ’44, Kraków: Wydawnictwo Znak, 2004, ISBN 83-240-0459-9.
- ↑ Piotr Stanek, „Świt” – tajna polska rozgłośnia w Londynie, wrzesień 1942 – listopad 1944 roku, „Przegląd Historyczno-Wojskowy” (1 (239)), Warszawa 2012, s. 78 [dostęp 2026-05-27].
- Jan Nowak-Jeziorański, Kurier z Warszawy, Kraków: Znak, 1993.
- 1 2 3 Arkadiusz Indraszczyk, Działalność ludowców w Delegaturze Rządu RP w czasie Powstania Warszawskiego, „Rocznik Historyczny Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego” (36), 2020 [dostęp 2026-05-27].
- ↑ Maciej Janaszek-Seydlitz, Cudzoziemcy w Powstaniu Warszawskim 1944 [online], sppw1944.org [dostęp 2026-05-27].
Linki zewnętrzne
- Relacje wysyłane do Londynu (ang.)