Jolanta Zawilska
| profesor nauk farmaceutycznych | |
| Specjalność: neuropsychofarmakologia, chronobiologia | |
| Alma Mater | |
|---|---|
| Doktorat |
1985 – nauki farmaceutyczne |
| Habilitacja |
1994 – farmacja |
| Profesura |
1998 |
|
Uniwersytet Medyczny w Łodzi | |
| Okres zatrudn. |
od 1982 |
Jolanta Barbara Zawilska – neurofarmakolożka i chronobiolożka, profesor nauk farmaceutycznych, kierownik Zakładu Farmakodynamiki Uniwersytetu Medycznego w Łodzi[1].
Życiorys
W 1979 r. ukończyła studia na Wydziale Farmaceutycznym Akademii Medycznej w Łodzi[2][3]. W 1982 r. rozpoczęła pracę w Zakładzie Farmakodynamiki tejże uczelni[3]. W 1985 r. uzyskała stopień doktora nauk farmaceutycznych. W 1994 r. uzyskała habilitację w naukach farmaceutycznych. W 1998 r. uzyskała tytuł profesora nauk farmaceutycznych. Wypromowała 8 doktorów (do 2025 r.)[2][4].
W latach 1992–2004 pracowała w łódzkim Zakładzie Amin Biogennych Polskiej Akademii Nauk, a po jego przekształceniach kontynuowała pracę jako profesor zwyczajny w jego następcy – Instytucie Biologii Medycznej PAN[3] do 2017 r.[2] Odbyła staże naukowe w Biological Research Center Hungarian Academy of Sciences (Szeged), Department of Pharmacology, Emory University School of Medicine (Atlanta), Centre for Chronobiology, School of Biomedical and Molecular Sciences, University of Surrey (Guildford) i Institut des Neurosciences Cellulaires et Intégratives, Départment de Neurobiologie des Rythmes, Unité Mixte de Recherche 7168/LC2 Université Louis Pasteur – Centre national de la recherche scientifique (Strasbourg)[3].
Wyspecjalizowała się w zakresie neuropsychofarmakologii i chronobiologii. Wśród jej zainteresowań naukowych są transdukcja sygnału receptorowego peptydów z rodziny glukagon, sekretyna, PACAP, VIP, hipokretyna (rola fizjologiczna, potencjał terapeutyczny i mechanizm tej transdukcji); zegary biologiczne i ich znaczenie w fizjologii i patologii, molekularne mechanizmy działania leków, substancje psychoaktywne o działaniu uzależniającym[3]. Jolanta Zawilska opublikowała 167 artykułów naukowych i osiem rozdziałów w podręcznikach. Zajmowała się prowadzeniem edukacji w zakresie zagrożeń związanych ze stosowaniem związków psychoaktywnych, w szczególności środków nowej generacji[3].
Członek i sekretarz zarządu Polskiego Towarzystwa Badań Układu Nerwowego oraz członek komitetów naukowych PAN: Komitetu Neurobiologii (zastępca przewodniczącego), Komitetu Nauk Fizjologicznych i Farmakologicznych (zastępca przewodniczącego) i Komitetu Nauk Fizjologicznych (2007–2010). W 2013 r. została członkiem Krajowej Komisji Etycznej do spraw Doświadczeń na Zwierzętach przy Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego[2][4].
Książki
- Jerzy Z. Nowak, Jolanta B. Zawilska (red.), Receptory i mechanizmy przekazywania sygnału, wyd. 2, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, ISBN 978-83-01-13865-3.
- Jolanta B. Zawilska, Dariusz Andrzejczak, Jakub Wojcieszak, „Dopalacze” i leki OTC – nowi gracze na scenie związków psychoaktywnych, Warszawa • Łódź: Polska Akademia Nauk • Uniwersytet Medyczny w Łodzi, 2016, ISBN 978-83-63305-32-1.
Przypisy
- ↑ Zakład Farmakodynamiki, Uniwersytet Medyczny w Łodzi [zarchiwizowane 2020-02-20].
- 1 2 3 4 Prof. dr hab. Jolanta Zawilska, [w:] portal „Ludzie Nauki” [online], OPI PIB, MNiSW [dostęp 2025-09-05].
- 1 2 3 4 5 6 Prof. dr hab. Jolanta Zawilska, Uniwersytet Medyczny w Białymstoku, 2015 [zarchiwizowane 2025-09-03].
- 1 2 Prof. dr hab. Jolanta Barbara Zawilska, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2025-09-05].