Jonathan Ott

Jonathan Ott

Jonathan Ott w 2008 r.
Data i miejsce urodzenia	6 stycznia 1949 Hartford
Data śmierci	5 lipca 2025
Zawód, zajęcie	pisarz, etnobotanik, chemik

Jonathan Ott (ur. 6 stycznia 1949 w Hartford, zm. 5 lipca 2025) – amerykański pisarz, etnobotanik, chemik i badacz zajmujący się roślinami i substancjami psychoaktywnymi, ich kulturowym znaczeniem i wykorzystaniem w lecznictwie. Przyczynił się do utworzenia terminu enteogeny i potwierdził psychoaktywność bufoteniny^[1].

Ott zbierał zioła w Meksyku, gdzie mieszkał i zarządzał małym laboratorium produktów naturalnych oraz ogrodem botanicznym z ziołami leczniczymi. Wiele jego produktów etnobotanicznych zostało przebadanych pod kątem ich potencjalnego wpływu na osoby cierpiące na różne choroby psychiczne. W swojej książce „Analogi Ayahuaski” zidentyfikował liczne rośliny na całym świecie zawierające alkaloidy harmala z rośliny Banisteriopsis caapi, które są inhibitorami MAO. Opisał także rośliny zawierające dimetylotryptaminę, które stanowią bazę chemiczną południowoamerykańskiego naparu ayahuasca^[2].

Był autorem ośmiu książek, współautorem wielu innych, opublikował także wiele artykułów w zakresie farmakologii, etnobotaniki oraz o entogenach^[3]. Jego obszerna książka z 1993 roku pt. „Pharmacotheon: Entheogenic Drugs, Their Plant Sources and History” jest jednym z ważnych dzieł na temat leków enteogennych. Opisuje w niej ponad 1000 roślin i związków chemicznych^[2]. Współpracował z innymi badaczami, takimi jak Christian Rätsch, Jochen Gartz, Richard E. Schultes i nieżyjący już etnomykolog R. Gordon Wasson. Przetłumaczył na język angielski książkę Alberta Hofmanna z 1979 roku „LSD: My Problem Child” oraz „On Aztec Botanical Names” autorstwa Blas Pablo Reko. Jego artykuły ukazywały się w wielu publikacjach, m.in. w „The Entheogen Review”, „The Entheogen Law Reporter”, „Journal of Cognitive Liberties”, „Journal of Psychoactive Drugs” (znanym również jako „Journal of Psychedelic Drugs”), „MAPS Bulletin”, „Head”, „High Times”, „Curare”, „Eleusis”, „Integration”, „Lloydia”, „The Sacred Mushroom Seeker” oraz w kilku broszurach Harvard Botanical Museum^[3]. Był współredaktorem „Eleusis: Journal of Psychoactive Plants & Compounds” wraz z Giorgio Samorinim^[1].

W marcu 2010 roku dom Otta w Meksyku został zniszczony przez podpalenie. Chociaż większość jego książek przetrwała pożar, laboratorium i rzeczy osobiste Otta uległy zniszczeniu w pożarze. Książki podarowane Ottowi przez Alberta Hofmanna miały posłużyć jako paliwo. Ott zmarł 5 lipca 2025 roku w wieku 76 lat z powodu powikłań sepsy^[2].