Juglon
|
|
| Nazewnictwo |
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
5-hydroksynaftaleno-1,4-dion |
| Inne nazwy i oznaczenia |
| 5-hydroksy-1,4-naftalenodion, 5-hydroksy-1,4-naftochinon, α-hydroksy-1,4-naftochinon |
|
| Ogólne informacje |
| Charakterystyka fizyczna |
| żółte ciało stałe |
|
| Wzór Hilla |
C10H6O3 |
| Masa molowa |
174,15 g/mol |
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
481-39-0 |
| PubChem |
3806 |
| SMILES |
C1=CC2=C(C(=O)C=CC2=O)C(=C1)O
|
|
| InChI |
InChI=1S/C10H6O3/c11-7-4-5-9(13)10-6(7)2-1-3-8(10)12/h1-5,12H
|
| InChIKey |
KQPYUDDGWXQXHS-UHFFFAOYSA-N
|
|
|
|
|
|
| Podobne związki |
| Podobne związki |
1,4-benzochinon, naftochinon |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Juglon – organiczny związek chemiczny z grupy barwników chinonowych. Wykazuje właściwości allelopatyczne. Występuje w liściach, korzeniach i łupinach orzechów. W orzechu włoskim juglon występuje w świeżych liściach, a w trakcie ich usychania zanika w wyniku polimeryzacji[3][4].
Orzech czarny wydziela juglon przez korzenie, powodując spowolnienie wzrostu lub nawet obumieranie innych roślin. Juglon blokuje enzymy metaboliczne w roślinach, oddychanie mitochondrialne i fotosyntezę[5][6]. Strefa wydzielania juglonu może rozciągać się w promieniu do kilkudziesięciu metrów. Wrażliwość na juglon wykazują także zwierzęta, np. konie reagują alergicznie na łuski i trociny z drewna orzecha czarnego, używane do ściółkowania podłoża w stajniach. Pewne ilości juglonu zawierają także łupiny, kora i liście.
Badania przeprowadzone na Uniwersytecie Stanu Ohio dowiodły, że w wyniku kompostowania liści orzecha czarnego, toksyna w nich zawarta ulega rozkładowi w kontakcie z powietrzem, wodą i bakteriami w ciągu dwóch do czterech tygodni. Przy utrudnionym dostępie do powietrza – w glebie rozkład trwa do dwóch miesięcy. Kompost z orzecha można testować sadząc w nim wrażliwe na juglon siewki pomidorów[7].
Przypisy
- 1 2 3 4 5-Hydroksy-1,4-naftochinon [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 28 lutego 2023, numer katalogowy: H47003 [dostęp 2023-09-28] .
- 1 2 Juglone, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 3806 [dostęp 2023-09-28] (ang.).
- ↑ HaiH. Zhang HaiH. i inni, Allelopathic substances from walnut (Juglans regia L.) leaves, „Allelopathy Journal”, 21 (2), 2008, s. 425–431 (ang.).
- ↑ José AlbertoJ.A. Pereira José AlbertoJ.A. i inni, Walnut (Juglans regia L.) leaves: Phenolic compounds, antibacterial activity and antioxidant potential of different cultivars, „Food and Chemical Toxicology”, 45 (11), 2007, s. 2287–2295, DOI: 10.1016/j.fct.2007.06.004 (ang.).
- ↑ D.E.D.E. Koeppe D.E.D.E., Some Reactions of Isolated Corn Mitochondria Influenced by Juglone, „Physiologia Plantarum”, 27 (1), 1972, s. 89–94, DOI: 10.1111/j.1399-3054.1972.tb01142.x (ang.).
- ↑ A.A.A.A. Hejl A.A.A.A., F.A.F.A. Einhellig F.A.F.A., J.A.J.A. Rasmussen J.A.J.A., Effects of juglone on growth, photosynthesis, and respiration, „Journal of Chemical Ecology”, 19 (3), 1993, s. 559–568, DOI: 10.1007/BF00994325, PMID: 24248956 (ang.).
- ↑ Black Walnut [online], Cornell University Cooperative Extension of Oneida County [zarchiwizowane z adresu 2016-11-08] (ang.).