Jules Barbier

Jules Barbier
Ilustracja
Jules Barbier (aut. Nadar, ok. 1880)
Imię i nazwisko

Paul Jules Barbier

Data i miejsce urodzenia

9 marca 1825
Paryż

Pochodzenie

francuskie

Data i miejsce śmierci

16 stycznia 1901
Paryż

Gatunki

balet, opera

Zawód

dramaturg, poeta, pisarz, kompozytor, librecista

Odznaczenia
Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) (zwrócony)

Paul Jules Barbier (ur. 9 marca 1825 w Paryżu, zm. 16 stycznia 1901 tamże) – francuski dramaturg, poeta, pisarz, kompozytor i librecista baletowy i operowy. W 1887 dyrektor Opéra-Comique. Oficer Orderu Legii Honorowej (który zwrócił).

Życiorys

Paul Jules Barbier urodził się 9 marca 1825 w Paryżu, w rodzinie o bliskich związkach z arystokracją. Jego ojciec, Nicolas Alexandre Barbier (1789–1864), był malarzem, a kilka jego dzieł zostało zamówionych przez Ludwika Filipa I[1]. Był też kuzynem Auguste’a Barbiera[2].

Uczył się w Lycée Henri-IV. Od najmłodszych lat pisał poezję; w wieku 13 lat zyskał rozgłos dzięki dytyrambowi zatytułowanemu la Voix de la France. Następnie opublikował w gazecie „L’Illustration” wiersz pod tytułem l’Ombre de Molière, który wystawiono w Comédie-Française 15 stycznia 1847[1][2]. Od tej pory napisał znaczną liczbę sztuk teatralnych, dramatów i komedii, wystawianych na licznych paryskich scenach[2]. Komponował też libretta operowe, samodzielnie lub we współpracy (m.in. dla Léo Delibesa, Charles’a Gounoda, Victora Massé, Giacomo Meyerbeera i Ambroise’a Thomasa[2]), zwłaszcza z Michelem Carré. Jako librecista zyskał renomę[1][2].

Na zaproszenie Charles’a Gounoda około 1865 odkrył Saint-Raphaël. Zauroczony tym miejscem, stał się właścicielem nieistniejącej już willi Medjé. Był wówczas częstym gościem nadmorskiego kurortu i uczestniczył w jego życiu intelektualnym i artystycznym[1].

Pełnił funkcję tymczasowego dyrektora Opéra-Comique po pożarze, który zniszczył teatr, wówczas nazywany Salle Favart, od 15 października do 31 grudnia 1887. Zastąpił Léona Carvalho, również właściciela nieruchomości w Saint-Raphaël[1].

W 1884 był kandydatem do Akademii Francuskiej[3]. Uchodził za aktywnego zwolennika Dreyfusa[2]. Przez wiele lat pełnił funkcję prezesa Towarzystwa Autorów Dramatycznych (la Société des auteurs dramatiques)[2].

Zmarł w Paryżu 16 stycznia 1901. Został pochowany na starym cmentarzu w Châtenay-Malabry[1].

Odznaczenia

W 1865 został odznaczony Orderem Legii Honorowej w klasie Kawalera. Dekretem z 12 lipca 1880 awansowany na Oficera[1]. Odznaczenie zwrócił w 1898 po tym, jak 28 lipca zawieszono Émile’a Zolę (wcześniej w „Le Siècle” opublikował wiersz, w którym porównał Dreyfusa do Chrystusa)[2].

Twórczość (wybrana)

Grób Barbiera w Châtenay-Malabry (2014)

Libretta do oper (zachowanych):

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Jules Barbier. [dostęp 2025-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-12-30)]. (fr.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 Jules Barbier – Dictionnaire de l’affaire Dreyfus. [dostęp 2025-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-12-30)]. (fr.).
  3. ↑ Lettres à l’Académie française. Hélène Carrère d’Encausse, Christophe Carlier (red.). Les Arènes, 2010, s. 113, 114. ISBN 978-2-35204-102-3. (fr.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.