Julian Żebrowski
 Julian Żebrowski w latach 50. | |
| Data urodzenia |
6 lutego 1915 |
|---|---|
| Data śmierci |
3 maja 2002 |
| Zawód, zajęcie |
karykaturzysta, satyryk, dziennikarz, grafik |
Julian Żebrowski (ur. 6 lutego 1915 w Kurytybie[1.1], zm. 3 maja 2002[1.2]) – polski malarz, grafik, rysownik, karykaturzysta.
Życiorys
Studiował w Wyższej Szkole Rysunku i Malarstwa w Warszawie. Zadebiutował w 1933 jako autor karykatur w „Polonii” i „7 groszach”[2]. Publikował także w „Prosto z Mostu”, tygodniku o charakterze endeckim i antysemickim. O tym etapie życia Żebrowskiego Marek Nowakowski pisał następująco:
Pociągały go wtedy mocarstwowe wizje obozu narodowego; miecz Chrobrego symbolizujący powrót do piastowskiej chwały. To uskrzydlało wyobraźnię. Antysemityzm zatruwający Falangę traktował po latach jako ciemną stronę tego światopoglądu, który początkowo przyjął bez wątpliwości. Wstydził się[3].
W czasie II wojny światowej był członkiem Armii Krajowej[3].
Po wojnie publikował m.in. w „Expressie Wieczornym”, „Karuzeli”, „Szpilkach”[2]. Projektował także medaliony i tablice pamiątkowe na cześć zasłużonych postaci historycznych, umieszczane w warszawskich kościołach. Pod koniec życia zamieszczał rysunki w redagowanym przez Antoniego Macierewicza „Głosie”[4].
Przypisy
- Czesław Paweł Uhma: Wojna, miłość, profesura. Warszawa: Wydawnictwo Nowy Świat, 2003. ISBN 83-7386-018-5.
- 1 2 Julian Żebrowski. muzeumkarykatury.pl. [dostęp 2017-04-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-28)].
- 1 2 Julian Żebrowski, [w:] Marek Nowakowski, Tak zapamiętałem, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań 2014 ISBN 978-83-7785-974-2 s. 66.
- ↑ Julian Żebrowski, [w:] Marek Nowakowski, Tak zapamiętałem, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań 2014 ISBN 978-83-7785-974-2 s. 70.