Julian Saganowski

Julian Józef Saganowski
major piechoty major piechoty
Data i miejsce urodzenia

17 stycznia 1892
Makuniów

Data i miejsce śmierci

10 grudnia 1928
Poznań

Przebieg służby
Lata służby

do 1928

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Jednostki

34 Pułk Piechoty Obrony Krajowej
18 Pułk Piechoty
81 Pułk Strzelców Grodzieńskich
60 Pułk Piechoty Wielkopolskiej

Stanowiska

kwatermistrz pułku

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” (w czasie wojny)

Julian Józef Saganowski (ur. 17 stycznia 1892 w Makuniowie[1], zm. 10 grudnia 1928 w Poznaniu) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Syn Piotra i Petroneli z domu Gaisler urodzony w Makuniowie, w rejonie mościskim[2]. W Samborze uczęszczał do szkoły powszechnej[3] i tam też w 1911 roku zdał egzamin dojrzałości w seminarium nauczycielskim męskim[4]. Następnie do 1914 pracował jako nauczyciel[4].

W czasie I wojny światowej, od 1 sierpnia 1914 służył w armii austriackiej[5] w 89 pułku piechoty[3]. Uczestniczył w walkach na froncie rosyjskim i włoskim[6][3]. Tam też w 1917 roku został ranny[4]. 1 grudnia tego roku mianowano go podporucznikiem rezerwy piechoty. Jego oddziałem macierzystym był 34 pułk strzelców Obrony Krajowej[7].

W październiku 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego[3] i przydzielony do 2 pułku piechoty Ziemi Rzeszowskiej, który później został przemianowany na 18 pułk piechoty. Uczestniczył w wojnie z Ukraińcami[3] i w grudniu 1918 roku wziął udział w odsieczy Lwowa[6]. Następnie walczył na wojnie z bolszewikami dowodząc kompanią, a następnie batalionem[6].

19 sierpnia 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w 18 pułku piechoty[8]. 1 czerwca 1921 roku nadal pełnił służbę w 18 pułku piechoty[9]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 507. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był wciąż 18 pułk piechoty[10]. W następnych latach pełnił służbę w 81 pułku Strzelców Grodzieńskich w Grodnie[11][12]. 3 maja 1926 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 roku i 51. lokatą w korpusie oficerów piechoty[13]. 23 maja 1927 roku został przeniesiony do 60 pułku piechoty w Ostrowie Wielkopolskim na stanowisko kwatermistrza[14][15].

Zmarł 10 grudnia 1928 roku w 7 Szpitalu Okręgowym Poznaniu[16]. 14 grudnia 1928 roku został pochowany na cmentarzu parafialnym w Ostrowie Wielkopolskim[6].

Był miłośnikiem i propagatorem wioślarstwa[3]. W 1923 roku zorganizował wielki rajd wioślarski Niemen-Gdańsk[6].

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Kolekcja ↓, s. 1 – tu wskazano datę urodzenia: 14 stycznia 1892.
  2. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  3. 1 2 3 4 5 6 Kolekcja ↓, s. 4.
  4. 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 2.
  5. ↑ Kolekcja ↓, s. 3.
  6. 1 2 3 4 5 6 Wspomnienie 1928 ↓, s. 1.
  7. ↑ Lista starszeństwa c. i k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1918 ↓, s. 145, 354.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 25 sierpnia 1920 roku, s. 778.
  9. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 73.
  10. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 45.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 358, 409.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 311, 353.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 3 maja 1926 roku, s. 125.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 23 maja 1927 roku, s. 147.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 74, 178.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 148.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 43 z 27 grudnia 1921, s. 1724.
  18. ↑ Roszkiewicz 1929 ↓, s. 27.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.