Julian Siedlecki

Julian Siedlecki
Julian Seidel
Ilustracja
Julian Siedlecki (przed 1934)
major piechoty major piechoty
Data i miejsce urodzenia

7 sierpnia 1896
Inowrocław

Data i miejsce śmierci

11 września 1939
pod Giecznem

Przebieg służby
Lata służby

1918–1939

Siły zbrojne

Armia Cesarstwa Niemieckiego
Armia Polska we Francji
Wojsko Polskie

Jednostki

70 Pułk Piechoty

Stanowiska

dowódca batalionu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
kampania wrześniowa
bitwa nad Bzurą

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920–1941, dwukrotnie) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Pamiątkowy Wielkiej Wojny (Francja)

Julian Siedlecki vel Seidel (ur. 7 sierpnia 1896 w Inowrocławiu, zm. 11 września 1939 pod Giecznem) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Biografia

Julian Siedlecki, urodził się jako Julian Seidel w Inowrocławiu (Cesarstwo Niemieckie) 7 sierpnia 1896 roku. Jego rodzicami byli Tomasz i Pelagia z domu Głuszkowskiej[1]. Wychowywało go wujostwo. Podczas pobierania nauki w szkole elementarnej w Strzelnie brał udział w strejku szkolnym[2]. Szkołę średnią ukończył w Inowrocławiu[2]. Po wybuchu I wojny światowej, 15 września 1915 został wcielony do armii niemieckiej[3]. Brał udział w walkach na froncie zachodnim, m.in. w bitwie pod Verdun i Sommą[2]. Uciekł na stronę francuską, gdzie ukończył w 1919 szkołę oficerską. W tym też roku – 19 lipса został ranny pod Chorupaniem[4]. Zmienił nazwisko na „Siedlecki”[5][6]. Do Polski wrócił jako tłumacz francuskiej misji wojskowej.

W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 49 pułku piechoty. 27 kwietnia 1920 dowodząc 7. kompanią jako strażą przednią pułku zajął Mohylów Podolski[7]. „W ręce żołnierzy 7-ej kompanii, porwanych dzielonością swego dowódcy, dostało się kilkudziesięciu jeńców, 1 działo, 4 karabiny maszynowe na taczankach, kilkadziesiąt koni, a w Mohylowie ponadto wiele materiału wojennego w postaci taboru kolejowego, pontonów, broni, amunicji i żywności”[8]. Został ranny w rękę. Odznaczono go Orderem Virtuti Militari oraz dwukrotnie Krzyżem Walecznych.

Po wojnie pozostał w wojsku jako oficer zawodowy. Kontynuował służbę w 49 pułku piechoty w Kołomyi[9][10][11][12]. 1 czerwca 1921 był przydzielony do 18 Dywizji Piechoty[9]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1707. lokatą w korpusie oficerów piechoty[10]. 3 maja 1926 prezydent RP nadał mu stopień kapitana ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1925 i 271. lokatą w korpusie oficerów piechoty[13]. W czerwcu 1927 został przydzielony z macierzystego pułku do Kadry Marynarki Wojennej w Świeciu[14]. 23 grudnia 1927 został przeniesiony z 49 pp do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku w Kadrze MW[15][16]. W marcu 1930 został przeniesiony do 70 pułku piechoty w Pleszewie[17][18]. W Rembertowie ukończył kurs dla wyższych oficerów. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 49. lokatą w korpusie oficerów piechoty[19]. W marcu 1939 nadal pełnił służbę w 70 pp na stanowisku dowódcy I batalionu[20]. Na czele tego batalionu walczył w kampanii wrześniowej. Poległ 11 września 1939 podczas natarcia na las pod Giecznem. Został pochowany 13 września 1939 roku przy kościele w Strzegocinie[5].

W 1924 roku ożenił się z Marią Kowalską, z którą miał dwóch synów: Jana (ur. 11 marca 1928) oraz Bronisława (ur. 17 lipca 1930)[5][4].

Ordery i odznaczenia

Konotacje w kulturze

Historyk emigracyjny Tomasz Piesakowski, wydając w drugim obiegu w 1989 roku swą książkę Losy Polaków w ZSRR w latach 1939–1986, wybrał jako pseudonim imię i nazwisko Julian Siedlecki[25].

Przypisy

  1. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  2. 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 4.
  3. 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 3.
  4. 1 2 Kolekcja ↓, s. 2.
  5. 1 2 3 Kaczmarek 2009 ↓, s. 13.
  6. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-08-05]..
  7. ↑ Fuglewicz 1929 ↓, s. 8.
  8. ↑ Fuglewicz 1929 ↓, s. 9.
  9. 1 2 Spis oficerów 1921 ↓, s. 161.
  10. 1 2 Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 101.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 263, 436.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 242, 379.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 3 maja 1926, s. 129.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 11 czerwca 1927, s. 167.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 23 grudnia 1927. Dodatek Nr 1, s. 8.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 139, 219.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930, s. 106.
  18. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 61, 598.
  19. 1 2 3 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 26.
  20. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 630.
  21. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 28 maja 1921, s. 996.
  22. ↑ Fuglewicz 1929 ↓, s. 38.
  23. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 139.
  24. ↑ Kaczmarek 2009 ↓, s. 13, w artykule błędnie zidentyfikowany jako Krzyż Wojenny, natomiast na zamieszczonej fotografii widoczny Medal Pamiątkowy Wielkiej Wojny.
  25. ↑ Julian Siedlecki: Losy Polaków w ZSRR w latach 1939-1986. Edward Raczyński (przedm.). Wrocław: Agencja Wydawnicza Solidarności Walczącej, 1989. OCLC 316611758. (pol.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.