Julian z Panonii

Marcus Aurelius Sabinus Iulianus
ilustracja
Cesarz rzymski
Okres

od 284
do 285

Moneta
moneta
Propagandowy antoninian wybity dla Juliana jako władcy obydwu Panonii (Górnej i Dolnej)

Marcus Aurelius Sabinus Iulianus (zwany też Julianem z Panonii) – cesarz rzymski od 284 do 285 roku n.e. Uzurpator za panowania cesarza Karynusa (283–285).

Jako zbuntowany namiestnik w kraju Wenetów[1] (corrector Venetiae (et Histriae)) z pogranicza Italii i Ilirii[2] zajął Panonię po dotarciu do Italii wiadomości o śmierci Numeriana (283–284), współcesarza i brata Karynusa. Ogłoszony przez swych żołnierzy augustem, emitował własne monety z opanowanej mennicy w Siscii[3].

Pod koniec 284 lub na początku 285 Karynus rozbił jego wojska w bitwie stoczonej w okolicach Werony[4][5]. Według jednej wersji wydarzeń uzurpator został ścięty[1], według innej – miał zginąć w bitwie[6].

Przypisy

  1. 1 2 Aureliusz Wiktor ↓, Księga o cezarach 39, 10.
  2. ↑ Zosimos błędnie uważa go za prefekta pretorianów (Nowa historia I, LXXIII, 1).
  3. ↑ Kankelfitz 1996 ↓, s. 409.
  4. ↑ Słownik cesarzy 2001 ↓, s. 201.
  5. ↑ Zosimos ↓, Nowa historia I, LXXIII, 3.
  6. ↑ Krawczuk 1991 ↓, s. 145.

Bibliografia

Linki zewnętrzne