Juliusz Hoffmann
 podpułkownik piechoty | |
| Data i miejsce urodzenia |
25 sierpnia 1880 |
|---|---|
| Data śmierci |
1962 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
dowódca batalionu |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
     | |
Juliusz Ernest Hoffmann (ur. 25 sierpnia 1880 w Złoczowie, zm. 1962) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Syn Ferdynanda i Pauliny[1], urodzony 25 sierpnia 1880 w Złoczowie[2], w ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii.
Od 1915 m.in. należał do Polskiej Organizacji Wojskowej[3]. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. 1 grudnia 1919 został mianowany kapitanem w piechocie. Pełnił wówczas służbę w Dowództwie X Brygady Piechoty[4]. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Nadal pełnił służbę w Dowództwie X Brygady Piechoty[5]. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Dowództwie 5 Dywizji Piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 40 Pułk Piechoty. W tym czasie przysługiwał mu obok stopnia wojskowego tytuł „adiutant sztabowy”[6].
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 36. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Jego oddziałem macierzystym był nadal 40 pp. W dalszym ciągu przysługiwał mu tytuł adiutanta sztabowego[7]. 1 listopada 1922 został „powołany do służby Sztabu Generalnego z prawem jednorocznego doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej”. Pełnił wówczas służbę w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie, a jego oddziałem macierzystym był 26 Pułk Piechoty we Lwowie. Od tego czasu przysługiwał mu obok stopnia wojskowego tytuł „przydzielony do Sztabu Generalnego”[8]. W 1923 zajmował w DOK VI stanowisko szefa Oddziału IV Sztabu[9]. 31 marca 1924 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 i 26. lokatą w korpusie oficerów piechoty[10]. W tym czasie służył w macierzystym 26 pp[11]. W 1925 pełnił służbę na stanowisku dowódcy I batalionu 26 pp[12][13]. W maju 1926 został przeniesiony do 54 Pułku Piechoty w Tarnopolu na stanowisko dowódcy III batalionu[14], a w maju 1927 do 28 Pułku Piechoty w Łodzi na stanowisko dowódcy I batalionu[15]. Z dniem 30 września 1928 został przeniesiony w stan spoczynku[16]. Mieszkał w Suchodole[17].
Jako emerytowany oficer w 1932 został wylosowany sędzią sądu przysięgłych we Lwowie[18].
Na początku 1938 emerytowany podpułkownik inżynier Juliusz Hoffmann został wybrany burmistrzem Zaleszczyk[19].
Był żonaty i miał dwóch pasierbów: Jerzego (ur. 29 lipca 1921) oraz Stefana (ur. 29 listopada 1922)[20].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 577 – 22 lutego 1921[21][1]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – pośmiertnie, 22 grudnia 1962 „za zasługi położone w długoletniej pracy społecznej"[22]
- Krzyż Walecznych – 1921[23][3]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 – 1931[3]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości – 1931[3]
Przypisy
- 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. WBH. [dostęp 2025-06-21].
- 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 3.
- ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 100 z 31 grudnia 1919 roku, poz. 4411.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 25 sierpnia 1920 roku, s. 766.
- ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 136.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 27.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 42 z 1 listopada 1922 roku, s. 820.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 97, 200, 399.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 167.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 186, 343.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 55 z 22 maja 1925 roku, s. 268.
- ↑ Lista oficerów SG 1925 ↓, s. 6.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 22 maja 1926 roku, s. 165.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 23 maja 1927 roku, s. 145.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 28 stycznia 1928 roku, s. 21.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 892.
- ↑ Kalendarz rozpraw przed sądem przysięgłych we wrześniu. „Gazeta Lwowska”, s. 5, Nr 193 z 25 sierpnia 1932.
- ↑ Nowy zarząd miasta Zaleszczyk. „Wschód”. Nr 74, s. 2, 10 lutego 1938.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 26 lutego 1921 roku, s. 341.
- ↑ Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 13, Nr 3 z 17 lipca 1965.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 97, 200.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2021-01-07].
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Lista oficerów Sztabu Generalnego (stan z dnia 31 grudnia 1925 roku). Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1926.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Hoffmann Juliusz Ernest. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari 67, 68 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2025-06-21].