Juliusz Zweibaum
| Data i miejsce urodzenia |
1 maja 1887 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
6 maja 1959 |
| profesor nauk medycznych | |
| Specjalność: histologia | |
| Polska Akademia Nauk | |
| Status |
członek korespondent |
| nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Odznaczenia | |
  | |
Juliusz Zweibaum (ur. 1 maja 1887 w Warszawie, zm. 6 maja 1959 tamże) – polski biolog i histolog. Twórca pierwszej w Polsce hodowli tkanek in vitro.
Życiorys
Urodził się w Warszawie w rodzinie żydowskiej. Uczęszczał do praskiego Gimnazjum im. Władysława IV[1]. Uczestnik strajku szkolnego w 1905, za co został relegowany ze szkoły. Studiował na uniwersytetach w Liège i w Bolonii. W latach 1912–1916 był wykładowcą Uniwersytetu Królewskiego w Modenie, a od 1916 adiunktem Zakładu Histologii i Embriologii Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1933–1939 zorganizował i prowadził Zakład Histologii i Embriologii Wydziału Weterynaryjnego Uniwersytetu Warszawskiego. Współzałożyciel Towarzystwa Przyjaciół Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie a następnie członek Zarządu. Ochotnik w wojnie 1920 roku.
Podczas II wojny światowej brał udział w obronie Warszawy, a następnie jako zakładnik został uwięziony na Pawiaku. Po zwolnieniu został przesiedlony do warszawskiego getta, gdzie zorganizował oraz kierował Kursem Przysposobienia Sanitarnego do Walki z Epidemiami, będącym zakonspirowanym Wydziałem Lekarskim UW. Współpracował z CENTOS oraz prowadził badania nad wpływem witamin na organizm człowieka. Po wielkiej akcji deportacyjnej latem 1942 roku przeszedł na aryjską stronę i ukrywał się do zakończenia wojny. Został ciężko ranny podczas powstania warszawskiego.
Po zakończeniu wojny uczestniczył w odtwarzaniu Wydziału Lekarskiego UW oraz zreorganizował Zakład Histologii i Embriologii UW, którym kierował do roku 1956. Od 1950 r. do 1957 r. był redaktorem naczelnym czasopisma „Folia Morphologica”. Współredaktor „Excerpta Medica”. Autor i współautor szeregu prac i publikacji naukowych, m.in. podręcznika do histologii (1955). Członek komitetu redakcyjnego książki zawierającej wyniki badań nad głodem przeprowadzonych w getcie warszawskim[2]. Od 1952 był członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk[3]. Był m.in. członkiem Society of Experimental Cytology w Cambridge, Polskiej Akademii Umiejętności oraz Polskiego Towarzystwa Przyrodników.
W 1955 otrzymał Medal 10-lecia Polski Ludowej[4], a w 1957 r. został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B II 28 rz. 4 m. 23)[5].
Życie prywatne
Jego siostra Tekla Zweibaum była pierwszą żoną Stefana Ehrenkreutza.
Prace
- Analiza histofizjologiczna nabłonka rzęskowego żyjącego in vitro
- Wpływ braku tlenu na aparat jądrowy. Paramecium caudatum.
Przypisy
- ↑ Wybitni Władysławiacy. [w:] III Liceum Ogólnokształcące i 58 Gimnazjum im. Króla Władysława IV w Warszawie [on-line]. wladyslaw.edu.pl. [dostęp 2016-07-27].
- ↑ Emil Apfelbaum (red.): Choroba głodowa. Badania kliniczne nad głodem wykonane w getcie warszawskim z roku 1942. Warszawa: American Joint Distribution Committee, 1946.
- ↑ Zweibaum, Juliusz. [w:] Polska Akademia Nauk [on-line]. [dostęp 2024-06-19].
- ↑ Lista osób odznaczonych „Medalem 10-lecia Polski Ludowej” (M.P. z 1955 r. Nr 112, poz. 1450 (ISAP).)
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
Bibliografia
- Stanisław Feliksiak: Słownik biologów polskich. Warszawa: Państwowe Wydaw. Naukowe, 1987, s. 608-609. ISBN 83-01-00656-0.
Linki zewnętrzne
- Juliusz Zweibaum na stronie getto.pl
- O Katedrze i Zakładzie Histologiii UAM