Jurij Lisowski

Jurij Lisowski
Юрий (Георгий) Ипполитович Лисовский
Jewgienij Wadimow
Ilustracja
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia

11 czerwca 1879
Warszawa

Data i miejsce śmierci

1944
Warszawa

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Biali

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna domowa w Rosji

Odznaczenia
Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława II klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława III klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Włodzimierza IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie)

Jurij (Gieorgij) Ippolitowicz Lisowski (ros. Юрий (Георгий) Ипполитович Лисовский; ur. 11 czerwca 1879 w Warszawie, zm. 1944 tamże) – rosyjski wojskowy (pułkownik), emigracyjny poeta, pisarz i publicysta.

W 1897 ukończył nikołajewski korpus kadetów, zaś w 1899 nikołajewską szkołę kawaleryjską w Sankt Petersburgu. Służył w stopniu korneta w 3 Sumskim Pułku Dragonów. W 1902 awansował na porucznika, w 1906 na sztabsrotmistrza, zaś w 1907 rotmistrza. Od 1908 w stopniu kapitana służył w prokuraturze wojskowej moskiewskiego wojskowego sądu okręgowego. W 1909 objął funkcję zastępcy prokuratora wojskowego moskiewskiego wojskowego sądu okręgowego. Od 1910 pisał artykuły literackie do prasy rosyjskiej. Mianowano go podpułkownikiem. Ukończył aleksandrowską wojskową akademię prawniczą. W 1913 został śledczym wojskowym w Warszawskim Okręgu Wojskowym. W grudniu 1914 awansował na pułkownika. Od listopada 1915 brał udział w I wojnie światowej w charakterze szefa oddziału sądownictwa wojskowego sztabu 9 Armii. W 1916 w charakterze prokuratora wojskowego został skierowany do sztabu 1 Specjalnej Brygady Piechoty we Francji. Odznaczony został Orderem Świętego Stanisława 3 klasy (1910), 2 klasy (1917), Orderem Świętego Włodzimierza 4 klasy (1915) Orderem Świętej Anny 2 klasy (1917)[1]. Po wybuchu rewolucji bolszewickiej 1917 postanowił nie wracać do Rosji. Początkowo żył w Singapurze, a następnie Bombaju. Według części źródeł walczył w szeregach wojsk białych adm. Aleksandra W. Kołczaka podczas rosyjskiej wojny domowej. Potem zamieszkał w Królestwie SHS, skąd przeniósł się do Francji. Ostatecznie zamieszkał w Polsce, gdzie rozpoczął karierę literacką. Przyjął pseudonim Jewgienij Wadimow. W 1929 w Belgradzie ukazała się zbiór jego opowiadań wspominkowych pt. „Kornieti i zwieri”, zaś w 1930 zbiór poetycki pt. „K Jedinomu” i „Gdie-to…”. Jednocześnie był autorem artykułów w emigracyjnej prasie rosyjskiej. W latach 1937–1938 w Warszawie opublikowano jego kolejne zbiory wierszy pt. „Russkaja kultura: izbrannyje stichi”, „Swietie tichij. Wtoraja tietrad' izbrannych bałład i stichotworienij” i „Pocełuj princa Wjetana”. Na pocz. lutego 1941 Komitet Rosyjski w okupowanej Warszawie zorganizował obchody 45-lecia twórczości literackiej Jurija I. Lisowskiego. Według części źródeł zginął on w 1944 podczas powstania warszawskiego. Według innych źródeł został aresztowany w Łodzi przez Sowietów, po czym wywieziono go do ZSRR.

Przypisy

Bibliografia

  • pod red. Galiny B. Wanieczkowej, Walentin F. Bugłakow, Словарь русских зарубежных писателей, 1993
  • Siergiej W. Wołkow, Офицеры армейской кавалерии: Опыт мартиролога, 2004

Linki zewnętrzne