Jusuf II (Nasrydzi)
 | |
| emir Grenady | |
| Okres |
od 15 stycznia 1391 |
|---|---|
| Poprzednik | |
| Następca |
Muhammad VII |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | |
| Data urodzenia |
ok. 1356 |
| Data i miejsce śmierci | |
| Ojciec | |
| Dzieci |
Jusuf III |
Abu al-Hadżdżadż Jusuf Muhammad (arab. أبو الحجاج يوسف بن محمد; ur. ok. 1356 – zm. 5 października 1392) – emir emiratu Grenady, 11. władca dynastii Nasrydów.
Rodzina
Jusuf II był pierwszym synem Muhammada V i jedynym urodzonym podczas pierwszego z dwóch panowań Muhammada[1].
Jusuf III był pierwszym synem Jusufa II, a krótko po nim na świat przyszli Muhammad VII, Abu al-Hasan Ali i Abu al-Abbas Ahmad[2]. Miał on również córkę Umm al-Fath, żonę przyszłego władcy Emiratu Grenady Muhammada IX[3]. Historyk Bárbara Boloix Ballardo pisze, że Jusuf II spłodził kolejnego syna, Isma'ila III; według historyka Vidala Castro jednak genealogia Ismaila jest nieznana[4][a].
Śmierć
Jusuf II zmarł 5 października 1392 roku, w wieku około 36 lat. Utrzymuje się, że został zabity przez zatrutą tunikę, którą dostał w prezencie od sułtana Marynidów Abu al-Abbasa. Oskarżenie to opierało się na liście Fernána Sáncheza, chrześcijanina, który mieszkał w emiracie, za panowania Jusufa III. Sáncheza napisał, że "widział na własne oczy" w Grenadzie, że sułtan poczuł się źle natychmiast po założeniu tuniki i "zmarł w ciągu trzydziestu dni, a jego ciało odpadło w kawałkach"[5]. Żadne inne źródła nie potwierdzają tej historii, a ponieważ autor listu napisał wiele podobnych opisów zamachów z użyciem zatrutej odzieży, historyk L.P. Harvey twierdzi, że "niechętnie przyjmuje się tę relację za prawdziwą"[6]. Historyk Vidal Castro pisze, że pomimo "fantastycznych" (i prawdopodobnie zmienionych) szczegółów, zamach przez otrucie jest prawdopodobny[7]. Według Vidala Castro wiadomo, że sułtan Marynidów ingerował w sprawach Granady; syn i następca emira, Muhammad VII, mógł spiskować z Marynidami lub innymi dworzanami, aby otruć ojca i przejąć tron[8].
Uwagi
- ↑ Isma'il III nie zawsze pojawia się w listach sułtanów nasrydzkich sporządzonych przez współczesnych historyków; nie ma go w pracy Harvey'a (Islamic Spain, 1250 to 1500 (s. 17-19)
Przypisy
- ↑ Kennedy 1996 ↓, s. 292–295.
- ↑ Boloix Gallardo 2013 ↓, s. 85.
- ↑ Boloix Gallardo 2013 ↓, s. 56.
- ↑ Vidal Castro: Ismail III. [w:] Królewska Akademia Historii [on-line]. [dostęp 2026-06-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-01-07)]. (hiszp.).
- ↑ Harvey 1992 ↓, s. 221.
- ↑ Harvey 1992 ↓, s. 220.
- ↑ Castro 2004 ↓, s. 355.
- ↑ Castro 2004 ↓, s. 356–357.
Bibliografia
- Bárbara Boloix Ballardo: Las sultanas de la Alhambra: las grandes desconocidas del Reino Nazarí de Granada (siglos XIII-XV). Grenada: Patronato de la Alhambra y del Generalife, 2013. ISBN 978-84-9045-045-1. [dostęp 2026-06-20]. (hiszp.).
- Vidal Castro: El asesinato político en al-Andalus: la muerte violenta del emir en la dinastía nazarí. W: María Isabel Fierro: De muerte violenta: política, religión y violencia en Al-Andalus. CSIC Press, 2004. [dostęp 2026-06-20]. (hiszp.).
- L.P. Harvey: Islamic Spain, 1250 to 1500. Chicago: Univeristy of Chicago Press. ISBN 978-0-226-31962-9. [dostęp 2026-06-20]. (ang.).
- Hugh Kennedy: Muslim Spain and Portugal: Political History of al-Andalus. Routledge, 1996. ISBN 978-1317870418. [dostęp 2026-06-20]. (ang.).