Józef Teryks

Józef Teryks (ur. 17 grudnia 1894 w Warszawie, zm. 4 czerwca 1966 w Łodzi) – polski aktor teatralny i filmowy, urzędnik.

Ukończył średnią szkołę handlową. Jako chłopiec był chórzystą w Teatrze Wielkim w Warszawie. W latach 1915-1918 przebywał w Charkowie, gdzie występował w polskich przedstawieniach. Następnie - według własnej relacji - miał być aktorem scen warszawskich (Teatr Powszechny, Teatr Popularny) oraz występować w zespołach objazdowych. Około 1929 roku porzucił aktorstwo i pracował jako urzędnik^[1].

Po II wojnie światowej zamieszkał w Łodzi, gdzie był m.in. dyrektorem w tamtejszej Centrali Tekstylnej. W 1951 roku powrócił na scenę - najpierw w Wojewódzkim Ludowym Teatrze Objazdowym, a od 1952 do przejścia na emeryturę w 1963 roku - w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi (po 1963 roku grywał w nim jeszcze dorywczo). Wystąpił również w jednym spektaklu Teatru Telewizji (1965) oraz jednej audycji Teatru Polskiego Radia (1954)^[1].

• Trudna miłość (1953)
• Celuloza (1953)
• Nikodem Dyzma (1956) - gość na przyjęciu w Koborowie
• Świadectwo urodzenia (1961) - chłop z pacyfikowanej wsi (cz. 1 Na drodze)
• Drugi brzeg (1962) - więzień
• Mój drugi ożenek (1963)
• Panienka z okienka (1964)
• Zawsze w niedziele (1965)
• Potem nastąpi cisza (1965) - mężczyzna w wagonie
• Głos ma prokurator (1965)

Źródło: Film Polski^[2]