Kaiser-Darrin

Kaiser-Darrin 161
Ilustracja
Producent

Kaiser Motors

Projektant

Howard „Dutch” Darrin

Okres produkcji

1954

Miejsce produkcji

 Stany Zjednoczone Toledo

Dane techniczne
Segment

samochód sportowy

Typy nadwozia

2-drzwiowy roadster

Silniki

R6 2,6 l, 90 KM

Skrzynia biegów

4-biegowa manualna

Napęd

tylny

Długość

4674 mm[1]

Szerokość

1715 mm[1]

Wysokość

1290 mm[1]

Rozstaw osi

2540 mm[1]

Masa własna

987 kg[1]

Liczba miejsc

2

Dane dodatkowe
Pokrewne

Henry J

Konkurencja

Chevrolet Corvette
Nash-Healey
Austin-Healey 100
Jaguar XK-120

Kaiser-Darrin 161 – samochód sportowy produkowany w 1954 roku przez amerykańskie przedsiębiorstwo Kaiser Motors we współpracy z Howardem Darrinem. Fabrycznie produkowany jako dwumiejscowy roadster, napędzany silnikiem o pojemności 2,6 l i mocy 90 KM, później także innymi silnikami. Powstało ich poniżej 500 sztuk.

Historia i opis

Kaiser-Darrin bez dachu
Kaiser-Darrin od tyłu
Kaiser-Darrin od tyłu bez dachu

Kaiser-Darrin 161 był owocem współpracy amerykańskiego niezależnego koncernu motoryzacyjnego Kaiser Motors ze stylistą Howardem „Dutch” Darrinem[2]. Miał on być bardziej luksusową odpowiedzią na importowane do USA brytyjskie spartańskie roadstery (jak MG TF, Austin-Healey 100 lub Triumph TR2), a zarazem próbą konkurowania z wprowadzonym w 1953 roku Chevroletem Corvette[2]. Samochód został zaprojektowany w 1952 roku z własnej inicjatywy Darrina i jesienią tego roku zaprezentowany Henry’emu Kaiserowi, który zdecydował skierować go do produkcji[3][a]. Prototyp był prezentowany na wystawie Autorama w Los Angeles we wrześniu 1952 roku[4][5]. Samochód miał wejść do produkcji jesienią 1953 roku, lecz pojawiło się opóźnienie spowodowane brakiem odpowiedniego napędu[4]. Samochód został wprowadzony na rynek w styczniu 1954 roku, który był jedynym rokiem jego produkcji[6]. Produkowany był w należącej do koncernu Kaisera fabryce Willysa w Toledo[1]. Panele nadwozia z włókna szklanego natomiast dostarczała firma Glasspar[4]. Oznaczenie „161” (często pomijane w literaturze) pochodziło od pojemności skokowej silnika w calach sześciennych[1].

Nadwozie samochodu zbudowane było z włókna szklanego i oprócz unikalnej stylistyki przedniego pasa zawierało takie nietypowe elementy, jak drzwi wsuwane w błotniki przednie[2]. Górna linia nadwozia miała charakterystyczne dla projektów Darrina wcięcie przed tylnymi błotnikami, tzw. Darrin dip[3]. Samochód był wyposażony w podnoszony dach z winylu i pleksiglasu, który mógł być pozostawiony w półotwartej pozycji, oraz luksusowe wówczas dodatki, jak dywaniki, siedzenia kubełkowe i tapicerkę winylową dopasowaną do koloru nadwozia[7]. Drzwi boczne nie miały stałych szyb[4]. Nadwozie zamontowane było na ramie, stanowiącej zmodyfikowane podwozie kompaktowego samochodu Henry J z koncernu Kaisera, o takim samym rozstawie osi[1][4]. Tylne lampy zespolone zaadaptowano natomiast z samochodu Kaiser z 1952 roku (także stylizowanego przez Darrina)[3].

Kaiser-Darrin z przodu
Kabina
Odsuwane drzwi

Model produkcyjny był napędzany przez 6-cylindrowy rzędowy silnik produkcji Willys-Overland o pojemności 2,6 l (161 cali sześciennych) i mocy 90 KM (brutto) przy 4200 obr./min[1][b]. Również silnik był nieco wzmocnioną wersją jednostki samochodu Henry J, z nową głowicą[8]. Silnik ten miał głowicę typu IOE (F-Head), aczkolwiek wczesne samochody miały jego oryginalną wersję dolnozaworową (L-Head) o mocy 80 KM[9]. Silnik miał jednogardzielowy gaźnik i stopień sprężania 7,6:1[6]. Dwa samochody otrzymały sprężarkę McCulloch[10]. Napęd przenoszony był na tylną oś poprzez trzybiegową skrzynię mechaniczną z nadbiegiem[1]. Opony miały rozmiar 5,90 × 15 i standardowo występowały z białymi ścianami i szprychowymi felgami[11]. Zawieszenie przednie było na sprężynach śrubowych, tylny most – na resorach półeliptycznych[1].

Produkcja i sprzedaż

Początkowo samochód kosztował 3668 dolarów, będąc najdroższym modelem w historii marki[11]. Użyty silnik nie zapewniał jednak wystarczająco dobrych osiągów jak na sportowy roadster, a samochód był nieco droższy od Chevroleta Corvette ze 150-konnym silnikiem (3523 $)[12][5]. Kaiser opracował wcześniej niewielki silnik V8, ale nie miał funduszy na jego produkcję[4]. Planowano produkcję 2000 samochodów[1], lecz powstało ich w jedynym roku produkcji tylko 435[11]. 50 nadwozi składowanych na zewnątrz zostało uszkodzonych podczas burzy śnieżnej[4]. W 1955 roku natomiast Kaiser zaprzestał w ogóle produkcji samochodów osobowych w USA[13].

Niesprzedane samochody zostały odkupione przez Darrina i były następnie sprzedawane przez niego do 1957 roku w jego salonie w Hollywood (Los Angeles)[4]. Część z nich została wyposażona w inne mocniejsze silniki, w tym Cadillac V8 o pojemności 5,4 l (331 in³)[14]. W publikacjach spotykane są jednak rozbieżne ogólnikowe informacje na temat liczby samochodów nabytych i sprzedanych przez Darrina, wahające się od około 50 do 100, jak również co do tego, czy wszystkie były wyposażane w inne silniki[c]. Darrin nabył również 50 uszkodzonych nadwozi, które według niektórych autorów wykorzystał do budowy samochodów[4][d]. Model z silnikiem Cadillaca o mocy ponad 230 KM był sprzedawany w 1955 roku jako Darrin Special za 4350 dolarów[15]. Mógł on rozwijać prędkość ok. 225 km/h (140 mph)[15].

Obecnie Kaiser Darrin stał się klasykiem – wartość w dobrym stanie wynosi ok. 25 500 dolarów, a maksymalnie sięga ponad 127 tysięcy dolarów (2012)[16].

Dane techniczne

  • Maksymalny moment obrotowy: 183 Nm (135 stopofuntów) przy 1600 obr./min.[1]
  • Prędkość maksymalna: 155 km/h (96,7 mph)[10]
  • Przyspieszenie 0-97 km/h (60 mph): 14,7 s (test)[1]
  • Czas przejazdu ¼ mili: 19,5 s[1]

Uwagi

  1. ↑ Według anegdotycznej relacji żona H. Kaisera przekonała go do produkcji samochodu, mówiąc, że jest on najładniejszą rzeczą, jaką widziała w życiu. Narus 2018 ↓, s. 8
  2. ↑ Moc w istocie podawana w koniach parowych (HP = 1,0139 KM). Należy zaznaczyć, że moc silników samochodów amerykańskich podawana była przed 1972 rokiem jako moc „brutto” (gross BHP), mierzona w optymalnych warunkach na samym silniku – wyższa niż moc mierzona według późniejszych bardziej rzeczywistych norm (J. „Kelly” Flory, American Cars, 1960–1972: Every Model, Year by Year, Jefferson: McFarland & Company, 2004, s. 864, ISBN 978-0-7864-1273-0 (ang.).).
  3. ↑ Według Flory 2008 ↓, s. 584, Darrin nabył ok. 50 samochodów, z czego niektóre wyposażono w silniki Cadillac. Według Narus 2017 ↓, s. 33 nabył 100 samochodów, w większości wyposażonych w silniki Cadillac.
  4. ↑ Narus 2017 ↓, s. 41 i Narus 2018 ↓, s. 8, 15 również wlicza te 50 samochodów do około 150 sprzedanych – jednakże niejasne jest, czy zaliczały się do 435 wyprodukowanych.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Wilbur Shaw, Plastic Kaiser shows its sporty ways, „Popular Science”, 2, 165, sierpień 1954, s. 112-114 (ang.).
  2. 1 2 3 Flory 2008 ↓, s. 584.
  3. 1 2 3 Byron Olsen: 1953–’54 Kaiser-Darrin. W: Brian Earnest: Just the '50s, man!. Penguin, 2010, s. Chapter 7. ISBN 1-4402-4121-X. (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Narus 2018 ↓, s. 8.
  5. 1 2 Matt Stone, John Matras, 365 Cars You Must Drive, Motorbooks, 2006, s. 196, ISBN 0-7603-2414-X (ang.).
  6. 1 2 Flory 2008 ↓, s. 585.
  7. ↑ Flory 2008 ↓, s. 584, 587.
  8. ↑ Flory 2008 ↓, s. 578.
  9. ↑ Flory 2008 ↓, s. 578, 584.
  10. 1 2 Narus 2017 ↓, s. 33
  11. 1 2 3 Flory 2008 ↓, s. 587.
  12. ↑ Flory 2008 ↓, s. 556-559.
  13. ↑ Flory 2008 ↓, s. 661.
  14. ↑ Flory 2008 ↓, s. 553, 584, 628.
  15. 1 2 Martyn L. Schorr, Motion Performance: Tales of a Muscle Car Builder, MotorBooks International, 2009, s. 15, ISBN 1-61673-044-7 (ang.).
  16. ↑ Ron Kowalke, 2012 Collector Car Price Guide, Penguin, 2012, ISBN 1-4402-2381-5 (ang.).

Bibliografia

  • J. „Kelly” Flory: American Cars, 1946–1959: Every Model, Year by Year. McFarland & Company, 2008. ISBN 978-0-7864-3229-5. (ang.).
  • Don Narus: Independent Sports Cars. Lulu.com, 2017. ISBN 1-387-15601-2. (ang.).
  • Don Narus: Limited American Sports Cars. Lulu.com, 2018. ISBN 1-387-63525-5. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.