Kallinikos z Heliopolis

Kallinikos z Heliopolis (gr. Καλλίνικος την Ηλιούπολη, łac. Callinicus) – bizantyjski architekt, wynalazca i chemik^[1][2].

Niewiele wiadomo o jego pochodzeniu i młodości^[1]. W opracowaniach na jego temat jako miejsce pochodzenia podaje się egipskie Heliopolis^[1] lub Syrię^[1][3]. Według jednej z hipotez Kallinikos mógł z Syrii uciec przed inwazją Arabów do Aleksandrii, gdzie miał zdobyć wykształcenie. Po zdobyciu miasta przez Arabów w 641 roku miał uciec do Konstantynopola. Według relacji przekazanej przez kronikarza Teofana Wyznawcę Kallinikos miał znaleźć się w Konstantynopolu tuż przed bitwą nad rzeką Jarmuk w 636 roku^[1]. W źródłach pojawia się również informacja, że do Konstantynopola udał się jako żydowski uchodźca^[2].

Jako inżynier miał być angażowany w budowę portów, statków i fortyfikacji^[1]. Przypisuje mu się wynalezienie w 670 roku ognia greckiego, łatwopalnej mieszaniny, palącej się na wodzie, używanej do celów militarnych^[1][2][3]. Ogień grecki po raz pierwszy użyty został w pod Kyzikos ok. 673 roku przeciw flocie Saracenów^[2]. Jego wynalazek stosowano również podczas oblężenia Konstantynopola w 677 roku. Kallinik miał również opracować dwa inne łatwopalne ciecze, ale ich przepisy zaginęły na przestrzeni lat^[1].

Losy Kallinikosa po obronie Konstantynopola pozostają nieznane^[1].