Kanał Caronte

Kanał Caronte
Canal de Caronte
Ilustracja
Widok kanału z lotu ptaka
Państwo

 Francja

Lata budowy

1863–1928

Długość

6,5 km

Głębokość
• maksymalna


10 m

Szerokość
• maksymalna
• minimalna


300 m
55 m

Różnica poziomów

0 m

Początek
Akwen

Zatoka Fos

Miejsce

Port-de-Bouc

Wysokość

0 m

współrzędne

43°24′10,8″N 4°59′47,5″E/43,403000 4,996528

Koniec
Akwen

Laguna Berre

Miejsce

Martigues

Wysokość

0 m

współrzędne

43°24′16,0″N 5°03′24,9″E/43,404444 5,056917

Typ kanału

morski

Położenie na mapie Francji
Mapa konturowa Francji, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „początek”, po prawej znajduje się również punkt z opisem „koniec”
Położenie na mapie Europy
Mapa konturowa Europy, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „początek”, po prawej znajduje się również punkt z opisem „koniec”
Położenie na mapie regionu Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże
Mapa konturowa regionu Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „początek”, po prawej znajduje się również punkt z opisem „koniec”

Kanał Caronte (fr. Canal de Caronte ) – kanał wodny na południowym wybrzeżu Francji w departamencie Delta Rodanu, łączący Morze Śródziemne z Laguną Berre. Ma 6,5 kilometra długości, 250 metrów szerokości i 10 metrów głębokości.

Kanał został wybudowany dla zapewnienia połączenia wodnego pomiędzy Laguną Berre a Morzem Śródziemnym. Projekt budowy kanału pojawił się w XVIII wieku, lecz prace rozpoczęły się w roku 1863. Wykopano wówczas tor wodny o głębokości czterech metrów, a w 1907 roku pogłębiono do sześciu metrów. W 1925 roku kanał został pogłębiony do dziesięciu metrów, aby umożliwić dostęp dla statków morskich. Obecny stan kanału pochodzi z roku 1928 roku[1].

Nad zachodnim końcem kanału znajduje się Port-de-Bouc z rafinerią ropy naftowej i nabrzeżami do przeładunku paliw płynnych oraz porty jachtowe. U wejścia do kanału znajduje się wybudowany w początku XVII wieku Fort de Bouc[2]. W kierunku północnym odchodzi śródlądowy kanał Marsylia – Rodan, który prowadzi do Fos-sur-Mer i dalej na północ do Arles gdzie ma połączenie z rzeką Rodan[3].

Wschodnia część kanału przecina miasto Martigues, położone malowniczo na wyspie otoczonej odnogami kanału, przy których znajdują się liczne przystanie jachtowe. Z tego względu bywa ono określane ono jako „Wenecja Prowansji”.

Nad kanałem, w jego najszerszym miejscu przechodzi niemal kilometrowy most kolejowy z obracanym przęsłem o konstrukcji kratownicowej zbudowany w 1915 roku zaś w Martigues znajduje się most zwodzony[4].

Galeria

Przypisy

  1. ↑ La trajectoire historique [online], GIPREB - Etang de Berre [dostęp 2026-08-25] (fr.).
  2. ↑ Fort de Bouc (ou fort Vauban) - POP [online], pop.culture.gouv.fr [dostęp 2026-08-25].
  3. ↑ Paul Masson, Le Canal De Marseille Au Rhône, „Annales de Géographie”, 135, Armand Colin, 15 maja 1916 (fr.).
  4. ↑ Caronte-Brücke (Martigues, 1915) [online], Structurae [dostęp 2026-08-25] (niem.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.