Karl August Ferdinand von Borcke
 | |
 Generalleutnant | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
15 grudnia 1830 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1790-1830 |
| Siły zbrojne |
|
| Stanowiska |
Dowódca 4. Dywizji Piechoty |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
       | |
Karl August Ferdinand von Borcke (ur. 18 lutego 1776 w Stargardzie, zm. 15 grudnia 1830 tamże) – pruski generał, jako pierwszy został odznaczony Krzyżem Żelaznym.
Życiorys
Borcke urodził się w Stargardzie na Pomorzu. Jego rodzicami byli Ernst Gottlieb Kurt von Borcke i Anna Margarethe z domu Greinert. Cywilne wykształcenie zdobył w Collegium Groeningianum w Stargardzie, następnie wstąpił do szkoły kadetów w Berlinie.
Brał udział w wojnie z Rosją (1812) jako członek pruskiego kontyngentu sojuszniczego. W 1813, gdy Prusy przystały do koalicji antyfrancuskiej, walczył w bitwach nad Kaczawą i pod Lipskiem. Za udział w bitwie pod Lüneburgiem 21 kwietnia 1813 jako pierwszy w historii otrzymał Krzyż Żelazny II klasy[1].
Borcke dowodził pruską 9. Brygadą Piechoty III Korpusu. W czasie tzw. 100 dni Napoleona uczestniczył w bitwie pod Ligny, następnie został komendantem twierdzy Luksemburg. Od 1818 roku dowodził 4. Dywizją Piechoty stacjonującą w Stargardzie[2].
W 1806 Borcke ożenił się z Christiane Ernestine Johanna z domu von Broesigke, z którą nie miał potomstwa. Zmarł podczas polowania w rodzinnym mieście.
Odznaczenia
Odznaczenia gen. von Borcke to między innymi[2]:
- Order Orła Czerwonego I klasy z liśćmi dębu
- Order Pour le Mérite z liśćmi dębu
- Krzyż Żelazny I klasy
- Krzyż Żelazny II klasy (1813)
- Komandor Orderu Zasługi Wojskowej (Francja)
- Order Świętego Jerzego IV klasy (Imperium Rosyjskie)
- Order Świętego Włodzimierza III klasy (Imperium Rosyjskie)
Przypisy
- ↑ Biografia Karla von Brocke. [dostęp 2010-11-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-08)].
- 1 2 Rang- und Quartier-Liste der Königlich-Preußischen Armee. 1830.. digitale-sammlungen.de. [dostęp 2025-09-05]. (niem.).
Bibliografia
- Kurt von Priesdorff: Soldatisches Führertum. Część 7. Die preußischen Generale von 1813 bis 1820, Hamburg 1937, s. 167-168.