Karl von Urban

Karl von Urban
Ilustracja
Feldmarschalleutnant Feldmarschalleutnant
Data i miejsce urodzenia

31 sierpnia 1802
Kraków

Data i miejsce śmierci

1 stycznia 1877
Brno

Przebieg służby
Lata służby

1815–1865

Siły zbrojne

Armia Cesarstwa Austriackiego

Główne wojny i bitwy

Wiosna Ludów
Wojna austriacko-piemoncka

Odznaczenia
Kawaler Orderu Marii Teresy Kawaler Orderu Leopolda (Austria) Order Świętego Włodzimierza III klasy (Imperium Rosyjskie) Cesarski i Królewski Order Świętego Stanisława I klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie) Order Zasługi św. Michała (Bawaria)

Karl Freiherr von Urban (ur. 31 sierpnia 1802 w Krakowie, zm. 1 stycznia 1877 w Brnie)[1] – oficer Armii Cesarstwa Austriackiego w stopniu marszałka polnego porucznika.

Życiorys

Po ukończeniu szkolenia kompanii kadetów w Ołomuńcu rozpoczął służbę w 29. Pułku Piechoty[1]. Jako kadet pułkowy uczestniczył w walkach przeciwko powstańcom włoskim w 1821[2], a po zakończeniu tłumienia rozruchów awansował na stopień chorążego (niem. Fähnrich)[3]. W 1828 roku, po awansie na podporucznika (niem. Unterlieutenant) został przeniesiony do 59. Pułku Piechoty[4]. Służył tam do awansu na majora w 1844 roku, kiedy otrzymał przydział do 13. Pułku Piechoty Obrony Krajowej[5]. W tym czasie pełnił również obowiązki adiutantem dywizji na Morawach oraz był wykładowcą w szkole dywizyjnej. W trakcie Wiosny Ludów, już w stopniu podpułkownika (niem. Oberstleutnant), uczestniczył w walkach w Transylwanii. Zdecydowanie sprzeciwił się rekrutacji do Honwedów, co skutecznie uniemożliwiło utworzenie tej formacji[1]. W 1850 roku, za zasługi podczas tłumienia powstanie węgierskiego, został awansowany na stopień generała majora (niem. Generalmajor) oraz odznaczony Kawalerią Orderu Marii Teresy. Rok później mianowany dowódcą okręgu wojskowego w Transylwanii oraz brygadierem w 12. Korpusie[6]. W 1853 roku awansował na Adlatusa komendanta Żandarmerii, a 30 września 1857 roku otrzymał stopień marszałka polnego porucznika (niem. Feldmarschalleutnant) i dowództwo nad dywizją w 7. Korpusie Armijnym[7]. W trakcie wojny austriacko-piemonckiej wziął udział między innymi w bitwie pod Montebello i w bitwie pod San Fermo[1]. Po zakończeniu konfliktu powierzono mu tymczasowe dowództwo nad twierdzą w Weronie, a następnie dostał pod swoje rozkazy dywizję piechoty w 4. Korpusie[8]. Od 1862 roku do przejścia na emeryturę w 1865 roku służył w dowództwie generalnym w Brnie[9]. Zginał śmiercią samobójczą w 1877 roku[1].

Odznaczenia

Odznaczenia Carla von Urbana to między innymi[8]:

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Pallua-Gall ↓, s. 349–351.
  2. ↑ Militärschematismus des österreichischen Kaiserthumes für 1823. library.hungaricana.hu. s. 171. [dostęp 2025-06-30]. (niem.).
  3. ↑ Militärschematismus des österreichischen Kaiserthumes für 1824. library.hungaricana.hu. s. 170. [dostęp 2025-06-30]. (niem.).
  4. ↑ Militärschematismus des österreichischen Kaiserthumes für 1828. library.hungaricana.hu. s. 230. [dostęp 2025-06-30]. (niem.).
  5. ↑ Militärschematismus des österreichischen Kaiserthumes für 1845. library.hungaricana.hu. s. 265. [dostęp 2025-06-30]. (niem.).
  6. ↑ Militärschematismus des österreichischen Kaiserthumes für 1853. library.hungaricana.hu. s. 59. [dostęp 2025-06-30]. (niem.).
  7. ↑ Militärschematismus des österreichischen Kaiserthumes für 1858. library.hungaricana.hu. s. 101. [dostęp 2025-06-30]. (niem.).
  8. 1 2 Hof- und Staatshandbuch des Kaiserthumes Österreich für das Jahr 1860. alex.onb.ac.at. s. 197. [dostęp 2025-06-30]. (niem.).
  9. ↑ Militärschematismus des österreichischen Kaiserthumes für 1865. library.hungaricana.hu. s. 86. [dostęp 2025-06-30]. (niem.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.