Karol Biske

Karol Biske

Data i miejsce urodzenia	1863 Warszawa
Data i miejsce śmierci	1928 Warszawa
Dziedzina sztuki	malarstwo, fotografia

Karol Biske (ur. 1863 w Warszawie, zm. 1928 tamże) – polski malarz i fotograf.

Karol Biske urodził się w 1863 w Warszawie. Swoje pierwsze lekcje rysunku pobierał w III gimnazjum Adriana Głębockiego^[1], a następnie uczył się w warszawskiej Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona i Aleksandra Kamińskiego.^[2]

Studiował latach 1883-1885 na Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, gdzie rozwijał swoje umiejętności w klasie pejzażowej^[3], a także w Monachium i Paryżu. Po powrocie do kraju w 1887 osiadł w Warszawie, gdzie zajmował się malarstwem i grafiką, współpracując m.in. z „Tygodnikiem Ilustrowanym”^[1] oraz nauczaniem rysunku w szkołach średnich, m.in. w szkole Gargulskiego i Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców^[1]. Publikował teksty o tematyce pedagogicznej. Zasiadał w zarządzie Towarzystwa Artystycznego działającego w Warszawie.^[4]

W latach 1914-1918 przebywał w Mińsku, gdzie zajmował się ochroną i ratowaniem polskich pamiątek, za co uhonorowano go odznaczeniem^[4].

W roku 1897 otworzył w Warszawie własną szkołę malarstwa.^[2][3]

Malował przede wszystkim pejzaże, wykazując w swych obrazach dużą wrażliwość na przyrodę, wyczucie nastroju i koloru. Swoje prace wystawiał przede wszystkim w warszawskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych, w Salonie Aleksandra Krywulta, w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Poznaniu^[4] oraz Salonie Sztuki Abe Gutnajera i Salonie Garlińskiego.^[1]

W ostatnich latach życia często odwiedzał Zakopane malując tatrzańskie pejzaże. Karol Biske ceniony był nie tylko jako pejzażysta; malował również akty, studia kwiatów i roślin^[1].

Zmarł w Warszawie w 1928. Jego synem był Ryszard Biske, ilustrator, scenograf i reżyser; autor pierwszych polskich filmów krótkometrażowych.