Karol Jonca

Karol Jonca

Data i miejsce urodzenia	13 września 1930 Sławięcice
Data i miejsce śmierci	13 stycznia 2008 Wrocław
Profesor nauk prawnych
Specjalność: historia doktryn politycznych i prawnych
Alma Mater	Uniwersytet Wrocławski
Doktorat	1958
Habilitacja	1964
Profesura	1971
Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Uniwersytet Wrocławski
Odznaczenia

Karol Jonca (ur. 13 września 1930 w Sławięcicach, zm. 13 stycznia 2008 we Wrocławiu) – profesor prawa, badacz filozofii prawa, historii państwa i prawa, historii faszyzmu i wojskowości.

Syn Pawła^[1]. Od 1939 r. mieszkał w Koźlu-Porcie, tu w czasie wojny uczył się w szkole, tu także w pierwszej połowie 1945 po wkroczeniu Armii Czerwonej pracował przymusowo w fabryce papieru, a latem 1945 podjął dalszą naukę w I Liceum Ogólnokształcącym im. Henryka Sienkiewicza w Koźlu. Maturę zdał w 1950, następnie podjął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego, które pomyślnie zakończył egzaminem magisterskim w 1954 r. Doktorat uzyskał w 1958 (uczeń Seweryna Wysłoucha^[2] w 1964 r. habilitował się i uzyskał stopień docenta. Został nauczycielem akademickim na Uniwersytecie Wrocławskim. Profesorem nadzwyczajnym został w 1971, a zwyczajnym – w 1981. W latach 1966–1972 był prodziekanem, a następnie (do 1974) dziekanem Wydziału Prawa i Administracji UWr. Pod koniec życia był pracownikiem naukowym w Katedrze Doktryn Politycznych i Prawnych.

Autor i redaktor ponad dwustu publikacji, wśród których jednymi z najważniejszych są: wydana przez Ossolineum po raz pierwszy w 1963 napisana wspólnie z Alfredem Koniecznym książka Upadek „Festung Breslau” oraz opracowany również z A. Koniecznym pamiętnik księdza Paula Peikerta, wydany w 1966 pt. „Festung Breslau” in den Berichten eines Pfarrers. 22. Januar bis 6. Mai 1945. Redagował także cykl „Studia nad Faszyzmem i Zbrodniami Hitlerowskimi”.

Od 1989 był członkiem założycielem Fundacji „Krzyżowa” dla Porozumienia Europejskiego oraz Towarzystwa im. Edyty Stein, w latach 1991–1993 współzałożycielem Uniwersytetu Europejskiego „Viadrina” we Frankfurcie nad Odrą, w którym był także wykładowcą. Był także członkiem korespondentem Wydziału II Polskiej Akademii Umiejętności.

Córką Karola Joncy jest Magdalena Jonca, prof. nauk humanistycznych^[3], historyk literatury polskiej, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego.

Zmarł we Wrocławiu, pochowany 19 stycznia 2008 na cmentarzu przy ul. Bardzkiej (pole I, rząd 21, grób 379).

• Rozwój gospodarczy Polski do 1939 roku, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2001, ISBN 83-229-2165-9.
• Opracowanie o Helmucie J. von Moltke – Myśleć z Moltkem wydane przez Fundację „Krzyżowa” dla Porozumienia Europejskiego w 2003, ISBN 83-916982-6-2.
• „Noc kryształowa” i casus Herschela Grynszpana, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 1998, ISBN 8322917546.
• Dekrety prezydenta Edvarda Beneša : Niemcy w czechosłowackiej doktrynie politycznej i prawnej z lat 1920–1945, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2005, ISBN 8322926871.

• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (3 maja 1995)^[1]

• Nagroda miesięcznika „Odra” (wraz z Alfredem Koniecznym) za dzieło Festung Breslau (1961)^[4]
• Nagroda indywidualna II stopnia Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego za szczególne osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych (1967)^[5]
• tytuł Honorowego Obywatela Miasta Kędzierzyn-Koźle (2000)
• tytuł Honorowego Obywatela Województwa Opolskiego (2002^[6])
• Nagroda im. Wojciecha Korfantego nadana przez Związek Górnośląski (2002)^[7]

• 13 maja 2011 w budynku filii Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej w Kędzierzynie-Koźlu została odsłonięta tablica poświęcona Karolowi Joncy. Po likwidacji biblioteki i sprzedaży budynku tablica została złożona w I Liceum Ogólnokształcącym w Kędzierzynie-Koźlu – w szkole maturalnej prof. Karola Joncy. W czasie VII Zjazdu Absolwentów została wmurowana w auli szkoły, a sama sala zyskała imię prof. Karola Joncy^[8]
• Uchwałą z dnia 29 marca 2012 Rada Miasta Kędzierzyn-Koźle nadała nazwę „prof. Karola Joncy” ulicy w dzielnicy Kłodnica^[9].