Karolina Gorzkowska

Karolina Gorzkowska (ur. 29 listopada 1989 we Wrocławiu) - polska aktorka teatralna i telewizyjna.

W 2013 roku ukończyła studia na wydziale lalkarskim PWST w Krakowie w filii we Wrocławiu^[1]. W 2018 roku została wyróżniona w spisie Jacka Sieradzkiego w kategorii „nadzieje”, a w 2025 roku wymieniona w kategorii „zwycięstwo”^[2]

Od 2014 roku pracuje w Opolskim Teatrze Lalki i Aktora. Gościnnie występuje w Teatrze Nowym Proxima w Krakowie. Współpracuje z Teatrem Dormana w Będzinie, Teatrem EkoStudio w Opolu i Krakowskim Teatrem Komedia. Występowała w Teatrze Pinokio w Łodzi oraz Teatrze Lalki i Aktora w Wałbrzychu^[3]. Wystąpiła w ponad trzydziestu czytaniach performatywnych, m.in. w Opolskim Teatrze Lalki i Aktora, w Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu oraz w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach. Współtworzy performatywną grupę -bufetowe-^[4]. Jej monodramat „Każdego dnia jest mi żal” został laureatem 31. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej^[5]. W grudniu 2025 wystąpiła z monodramatem „Każdego dnia jest mi żal” w Meksyku na Międzynarodowym Festiwalu Dramaturgii Współczesnej DramaFest^[6]. W 2026 roku została nominowana przez Kapitułę Redakcji "Nowa Trybuna Opolska" do tytułu Osobowość Roku 2025 w kategorii Kultura^[7]. W 2026 roku zakwalifikowała się z monodramatem „Każdego dnia jest mi żal” do programu TEATR POLSKA 2026^[8].

• 2012: Galeria jako bufetowa (odc. 118)
• 2015: Prawo Agaty jako pielęgniarka (odc. 84)
• 2015: Doktor Faustus jako dziewczyna
• 2024: Nie bądź ślepy ślepowrona
• 2025: Strach jako Maryam
• 2025: Sprawiedliwi. Trójmiasto jako Eszter

• 2012: Balladyny i romanse - szkic Ignacy Karpowicz, reż. Konrad Dworakowski, PWST Kraków, filia we Wrocławiu, rola: Balladyna
• 2012: Kilku ekscentryków i słoooń..., reż. Wiktor Wiktorczyk, Teatr „Klinika Lalek” w Wolimierzy
• 2012: Balladyny i romanse Ignacy Karpowicz, reż. Konrad Dworakowski, Teatr „Pinokio” w Łodzi
• 2013: Brzydkie kaczątko Hans Christian Andersen, reż. Przemysław Jaszczak, Teatr Lalki i Aktora w Wałbrzychu
• 2013: Psiakość 2, czyli Kostka została rzucona Marta Guśniowska, reż. Mariola Ordak-Świątkiewicz, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki, rola: Kostka
• 2014: Śmierć Kalibana Magda Fertacz, reż. Przemysław Jaszczak, Teatr Glósoli we Wrocławiu
• 2014: Liściki na wiatr Toon Tellegen, reż. Piotr Cieplak, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki, rola: Mrówka
• 2015: [ˈdʑadɨ] Adam Mickiewicz, reż. Paweł Passini, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki, rola: Lawa
• 2015: Wystarczy zasnąć, aby się przebudzić Dagna Ślepowrońska, Joanna Grabowiecka, reż. Joanna Grabowiecka, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki, rola: Luna
• 2016: Trzej muszkieterowie Marta Guśniowska, reż. Paweł Aigner, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki, role: Konstancja, Milady
• 2016: Śmierć przyjeżdża w środę Agata Duda-Gracz, reż. Agata Duda-Gracz, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki
• 2017: Szelmostwa Skapena Molière, reż. Paweł Aigner, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki, rola: Hiacynta
• 2017: Akademia Pana Kleksa Jan Brzechwa, reż. Jacek Gębura, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki, role: Artur, Żabka
• 2017: Pamięć Rutki Michał Kmiecik, reż. Justyna Łagowska, Teatr Dzieci Zagłębia im. Jana Dormana w Będzinie
• 2018: Zagubiony chłopiec Artur Pałyga, reż. Paweł Passini, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki, rola: Nindża Szuko
• 2018: Książę i prawda Jean-Claude Carrière, reż. Bogusław Kierc, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki, rola: Żona Idioty
• 2019: Zorro Paweł Aigner, reż. Paweł Aigner, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki, rola: Lolita Anna Maria Verdugo
• 2019: Kronika polska - opera lalkowa Gall Anonim, reż. Katarzyna Dudzic-Grabińska, przedstawienie impresaryjne
• 2020: Alicja w krainie czarów Lewis Carroll, reż. Konrad Dworakowski, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki
• 2021: Balladyna Juliusz Słowacki, reż. Konrad Dworakowski, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki, rola: Balladyna
• 2021: Monachomachia. Wojna mnichów Ignacy Krasicki, reż. Justyna Łagowska, Teatr Nowy Proxima w Krakowie
• 2022: Królowa Śniegu Hans Christian Andersen, reż. Tomasz Kaczorowski, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki, rola: Gerda
• 2022: Ja goryl. Ty człowiek Elżbieta Chowaniec, reż. Marek Zákostelecký, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki
• 2023: Niekończąca się historia Michael Ende, reż. Marcin Wierzchowski, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki
• 2024: Momo Michael Ende, reż. Jacek Bała, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki, role: Mała Maria, Szary Pan, Duch czasu, Bibi girl
• 2025: Każdego dnia jest mi żal Artur Pałyga, reż. Katarzyna Dudzic-Grabińska, Karolina Gorzkowska, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki, rola: Miep Gies
• 2025: Jaszczurunia Marta Guśniowska, reż. Marek Zákostelecký, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki, role: Jaszczurunia, Barman Fenek, Królik II
• 2025: D1. Pieśń o autostradzie Lukáš Brutovský, reż. Katarzyna Dudzic-Grabińska, Teatr Polski w Podziemiu we Wrocławiu, rola: Ona
• 2026: Folwark Zwierzęcy George Orwell, reż. Konrad Dworakowski, Opolski Teatr Lalki i Aktora im. Alojzego Smolki

• 2013: Nagroda za "Wyrażenie Lalką Życia" za rolę Balladyny w spektaklu "Balladyny i romanse" na Międzynarodowym Festiwalu Teatrów Lalek i Animacji Filmowej dla Dorosłych^[9]
• 2018: Wyróżnienie w 26. „Subiektywnym spisie aktorów teatralnych” Jacka Sieradzkiego w kategorii „nadzieje”^[2]
• 2023: Wyróżnienie za rolę w spektaklu „Ja goryl, Ty człowiek" na 31. Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Lalek w Opolu^[10]
• 2025: Wyróżnionie w 33. „Subiektywnym spisie aktorów teatralnych” Jacka Sieradzkiego w kategorii „zwycięstwo”^[2]
• 2025: Nagroda aktorska na 32. edycji Opolskiego Festiwalu Teatrów Lalek za monodramat „Każdego dnia jest mi żal”^[11]
• 2026: Nominacja do tytułu Osobowości Roku 2025 w kategorii Kultura za „współtworzenie i występ w spektaklu „Każdego dnia jest mi żal”, który poruszył publiczność swoją emocjonalną szczerością, minimalistyczną formą i niezwykłą siłą aktorskiego wyrazu, stając się jednym z najbardziej przejmujących przedstawień ostatnich lat w opolskim teatrze”^[7]