Karolina Wiktor
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Alma Mater | |
| Dziedzina sztuki | |
| Nagrody | |
| Strona internetowa | |
Karolina Wiktor (ur. 1979 w Koninie)[1] – polska artystka wizualna, performerka i pisarka[2].
Laureatka Nagrody im. Katarzyny Kobro w 2016[3][4].
Życiorys
W 2001 jako studentka Instytutu Sztuki i Kultury Plastycznej na Wydziale Artystycznym Uniwersytetu Zielonogórskiego, założyła razem z Aleksandrą Kubiak duet performerski Grupa Sędzia Główny, podejmując tematy relacji władzy w społeczeństwie patriarchalnym. W 2009 roku Grupa zawiesiła działalność z powodu udaru mózgu Wiktor, który przyniósł radykalny koniec jej dotychczasowego życia, ale zarazem przełom w praktyce artystycznej. Grupa ostatecznie rozwiązała się w 2013 roku[5].
Afazja, której doświadczyła artystka na skutek udaru – utrata zdolności do rozumienia i tworzenia wypowiedzi, a także późniejszy proces rehabilitacji stały się z czasem tematami jej nowych poszukiwań twórczych. Autorka blogów www.afazja.blogspot.com i www.poezjawizualna.blogspot.com, swoje doświadczenia opisała w poetyckiej biograficznej książce Wołgą przez Afazję, wydaną nakładem Korporacji Ha!art w 2014[6].
Artystka jest założycielką fundacji Neuroużyteczna.
W 2020 roku została zaproszona przez kuratorkę Justynę Wielgus do projektu „EXIT”, inicjatywy Centrum Sztuki Włączającej realizowanej w ramach pandemicznego programu "Kultura w sieci". Stworzyła wówczas „Niezbędnik Afazjanina” – performatywny spacer w przestrzeni miejskiej, w trakcie którego opowiedziała o codzienności życia z afazją i jej skutkami oraz o procesie jej oswajania. Drugą częścią były „Rozmowy o Otwarciu”, spotkania on-line określone przez artystkę jako rozmowy „na tematy różne, ale odnoszące się w ten czy inny sposób do niesprawności neurologicznej”[5].
Wybrane wystawy i akcje
- Rozdział III, w ramach 4 xperformance, Galeria BWA, Zielona Góra, 2002
- Telegra, program Noc artystów, TVP Kultura, 2005
- Wirus na Magnetyzmie serc (akcja) w reż. Grzegorza Jarzyny, Teatr Rozmaitości, 2006
- Spojrzenia 2007 (wystawa konkursowa)– Nagroda Fundacji Deutsche Bank, Zachęta, 2007
- Być jak Sędzia Główny, BWA Wrocław, Galeria Awangarda, 2010
- prace w kolekcjach m.in. Muzeum Narodowego w Warszawie, Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki, Fundacji Signum w Poznaniu)[7].
Nagrody
Przypisy
- ↑ Moje niekonieczności | Sztuka | Dwutygodnik [online], www.dwutygodnik.com [dostęp 2025-10-19] (ang.).
- ↑ Nagroda im. Katarzyny Kobro 2016 - Karolina Wiktor | Muzeum Sztuki w Łodzi [online], msl.org.pl [dostęp 2025-10-19].
- 1 2 Katarzyna Wiktor laureatką Nagrody im. Katarzyny Kobro [online], dzieje.pl [dostęp 2025-10-19].
- 1 2 Nagroda im. Katarzyny Kobro dla Karoliny Wiktor!. Muzeum Sztuki w Łodzi. [dostęp 2017-12-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-31)].
- 1 2 Karolina Wiktor | Życie i twórczość | Artysta [online], Culture.pl [dostęp 2025-10-19].
- ↑ Wołgą przez Afazję - Korporacja Ha!art [online], www.ha.art.pl [dostęp 2017-11-18] [zarchiwizowane z adresu 2018-02-27] (pol.).
- ↑ Sędzia Główny. Culture.pl. [dostęp 2017-12-31].