Katastrofa lotu LANSA 508
 Lockheed L-188 Electra należący do linii LANSA, podobny do feralnej maszyny. | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejsce |
Prowincja Puerto Inca |
| Data | |
| Godzina |
12:36 |
| Rodzaj |
rozerwanie samolotu w powietrzu |
| Przyczyna |
złe warunki atmosferyczne |
| Ofiary śmiertelne |
91 osób |
| Ranni |
1 osoba |
| Statek powietrzny | |
| Typ | |
| Użytkownik |
Lineas Aereas Nacionales |
| Numer |
OB-R-941 |
| Start | |
| Cel lotu | |
| Numer lotu |
508 |
| Liczba pasażerów |
86 osób |
| Liczba załogi |
6 osób |
Położenie na mapie Peru  | |
 9°40′31″S 75°27′01″W/-9,675278 -75,450278 | |
Katastrofa lotu LANSA 508 – katastrofa lotnicza, do której doszło 24 grudnia 1971 roku nad peruwiańską częścią Amazonii. Rejsowy samolot Lockheed L-188 Electra linii Líneas Aéreas Nacionales S. A. (LANSA) lecący z Limy do Iquitos z międzylądowaniem w Pucallpie po przekroczeniu Andów wleciał w strefę burzową i ok. 12:36 rozpadł się na kawałki na wysokości około 6400 m ponad ziemią na terenie prowincji Puerto Inca[1]. W katastrofie zginęło wszystkich sześciu członków załogi oraz 85 spośród 86 pasażerów.
Jedyną osobą, która przeżyła tragedię, była siedemnastoletnia Juliane Koepcke, która przypięta do swojego fotela spadła na ziemię[2]. Mimo poważnych obrażeń, przez dziesięć dni przedzierała się przez las tropikalny, nim odnalazło ją trzech miejscowych leśników, którzy jej pomogli[3]. Jej historia stała się podstawą filmu dokumentalnego Skrzydła nadziei[4].
Później okazało się, że katastrofę przeżyło jeszcze 14 innych pasażerów, którzy zmarli w oczekiwaniu na ratunek[5].
Dla linii lotniczych Líneas Aéreas Nacionales S. A. (LANSA) była to trzecia w ciągu pięciu lat poważna katastrofa lotnicza. Ponieważ jednocześnie był to ostatni posiadany przez linie samolot[6], 4 stycznia 1972 rząd peruwiański odebrał przedsiębiorstwu licencję na wykonywanie przewozów lotniczych, a LANSA ogłosiła bankructwo[7].
Przypisy
- ↑ Juliane Koepcke: How I survived a plane crash - BBC News [online], BBC News [dostęp 2016-05-05] (ang.).
- ↑ Tom Littlewood, Kobieta, która spadła na Ziemię, „VICE”, 22 lutego 2012 [dostęp 2016-05-05] (pol.).
- ↑ David Long, Juliane Koepcke: Dziewczyna, która spadła z nieba (Peru, 1971), [w:] Paulina Ohar-Zima, Robert Gębuś (red.), Niepokonani. Niesamowite historie przetrwania, Kerry Hyndman (ilustr.) i inni, Wydawnictwo Literackie, 2018, s. 12-13, ISBN 978-83-08-06574-7 (pol.), po raz pierwszy wydane w 2016 przez Faber and Faber Limited (Bloomsbury House, 74-77 Great Russel Street, London WC1B 3DA), które odpowiada także za design okładki; tyt. oryg.: Survivors. Extraordinary Tales from the Wild and Beyond.
- ↑ Skrzydła nadziei / Julianes Sturz in den Dschungel [online], Filmweb [dostęp 2016-05-05].
- ↑ Przeżyła upadek z 3 kilometrów. Niezwykła historia młodej dziewczyny [online], kobietyhistorii.pl [dostęp 2026-07-19] (pol.).
- ↑ Anders Clark: The LANSA Flight 508 Crash: Juliane Koepcke and 11 Days of Survival. 2016-01-09. [dostęp 2018-10-23]. (ang.).
- ↑ Reporting Points: Líneas Aéreas Nacionales, „Flight International”, 18 maja 1972, Supplement, s. 31 [dostęp 2017-12-25] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-22].