Kawasaki Typ 92
 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent |
Kawasaki |
| Konstruktor |
Richard Vogt, Takeo Doi |
| Typ |
myśliwiec |
| Konstrukcja |
metalowa |
| Załoga |
1 |
| Historia | |
| Data oblotu |
1930 |
| Liczba egz. |
385 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
1 x Silnik rzędowy Kawasaki BMW VI Kai |
| Moc |
500 KM (650 KM max.) BMW VI |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
9,55 m |
| Długość |
7,04 m |
| Wysokość |
3,30 m |
| Powierzchnia nośna |
24,0 m² |
| Masa | |
| Własna |
1280 kg |
| Użyteczna |
475 kg |
| Startowa |
1700 kg |
| Zapas paliwa |
300 dm³ |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
320 km/h |
| Pułap praktyczny |
9400 m |
| Zasięg |
850 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 2 x 7,7 mm | |
| Użytkownicy | |
| Japonia | |
Kawasaki Typ 92 (KDA-5) – japoński samolot myśliwski wytwórni Kawasaki przeznaczony dla lotnictwa Cesarskiej Armii Japońskiej, zbudowany na początku lat 30. XX wieku.
Historia
Niezrażeni niepowodzeniem projektu Kawasaki KDA-3 inżynierowie Takeo Doi oraz Richard Vogt, który przebywał w Japonii od 1924 roku dzięki zaproszeniu wystosowanemu przez firmę Kawasaki, w czerwcu 1929 roku rozpoczęli prace nad nową maszyną myśliwską. Samolot otrzymał oznaczenie KDA-5. Czerpiąc z doświadczeń uzyskanych przy pracy nad wcześniejszym KDA-3 oraz rezultatami prób porównawczych z konstrukcjami Mitsubishi 1MF2 i Nakajima Typ 91, dużą uwagę przywiązywano do stworzenia konstrukcji wytrzymałej o jak najmniejszym oporze aerodynamicznym. W kwietniu 1930 roku ukończono szczegółowy projekt i przystąpiono do budowy prototypu. Dwupłatowa maszyna miała całkowicie metalową konstrukcję. Półskorupowy kadłub miał prostokątny przekrój. Dwudźwigarowe skrzydła pokryto blachą, jedynie powierzchnie sterowe pokrywało płótno. Obydwa płaty miały taką samą długość i cięciwę. Wyprofilowano zastrzały osłaniając je od dołu owiewkami. Samolot napędzany był 12-cylindrowym silnikiem rzędowym w układzie V BMW VI Kai o mocy 500/650 KM ze stałym, drewnianym, dwułopatowym śmigłem[1].
Gotowy prototyp do swojego pierwszego lotu wzbił się na początku lipca 1930 roku, za jego sterami siedział szef pilotów fabrycznych Kawasaki, Kambei Tanaka. W trakcie przeprowadzonych prób samolot osiągnął maksymalną prędkość 320 km/h, był to rezultat jakiego nie uzyskała żadna inna japońska maszyna. 4 lipca 1930 roku samolot wzbił się na rekordową wysokość 10 000 metrów. W trakcie prób doszło do awarii silnika jednak pilot, Kambei Tanaka, zdołał bezpiecznie opuścić maszynę na spadochronie. W styczniu 1931 roku ukończono budowę drugiego prototypu, który osiągnął jeszcze większą prędkość 335 km/h. Trzeci z prototypów, zbudowany w marcu 1931 roku przekazany został armii w celu przeprowadzania dalszych badań. Podczas jednego z próbnych lotów prowadzonych od kwietnia do czerwca 1931 roku, podczas lotu nurkowego wygięciu uległy zastrzały skrzydeł zmuszając konstruktorów do ich wzmocnienia. Do końca 1931 roku Kawasaki ukończyła jeszcze dwa prototypy[1].
Rewelacyjne osiągi samolotu stały się w październiku 1931 roku podstawą decyzji o uruchomieniu produkcji seryjnej. W styczniu 1932 roku maszyna pod oznaczeniem Samolot Myśliwski Typ 92 (Kyūni-shiki Sentōki) została oficjalnie przyjęta na uzbrojenie. W tym samym roku Kawasaki wyprodukowało 180 maszyn, a począwszy od stycznia 1932 roku kolejnych 200 z nowymi jednostkami napędowymi BMW VII z reduktorem i mocy 600/750 KM. Wytwórnia oznaczyła obydwie wersje odpowiednio Ichi-Gata (Model 1, Typ 92-1) i Ni-Gata (Model 2, Typ 92-2) ale w Lotnictwie Armii oznaczenie pozostało bez zmian[1].
Służba
Jednym z powodów, dla których lotnictwo armii tak szybko zdecydowało się na przyjęcie samolotu na uzbrojenie była eskalacja konfliktu w Mandżurii, w północno-wschodnich Chinach. Nowe myśliwce weszły w skład trzech chūtai (eskadr) 4. Hikō-rentai (pułku lotniczego) z Tachiarai na Kiusiu, jednej chūtai 6. Hikō-rentai w Korei oraz jednej chūtai 8. Hikō-rentai na Formozie. W sierpniu 1932 roku do Mandżurii trafiła jedna eskadra z 4. Hikō-rentai, gdzie wraz z innymi jednostkami weszła w skład utworzonego na miejscu batalionu lotniczego 11. Hikō-daitai, który w grudniu 1935 roku przekształcono w 11. Hikō-rentai. W warunkach polowych wyszły niedostatki myśliwców Kawasaki, piloci mieli problemy z opanowaniem maszyny podczas lotów z małą prędkością, podczas startu i lądowania. Eksploatacja silników BMW nastręczała sporo problemów technicznych. W 1935 roku rozpoczęto wycofywanie maszyn z jednostek liniowych. Samolotów jeszcze przez jakiś czas używano do szkolenia pilotów[1].
Konstrukcja
Typ 92 był dwupłatowym, zastrzałowym, jednomiejscowym myśliwcem o metalowej konstrukcji ze stałym podwoziem. Uzbrojenie składało się z dwóch karabinów maszynowych 89-Shiki (Typ 89) kalibru 7,7 mm. Oba karabiny umieszczono przed kabiną pilota w górnej części kadłuba. Kadłub o półskorupowej konstrukcji, skrzydła dwudźwigarowe, powierzchnie sterowe kryte płótnem[1].
Przypisy
Bibliografia
- Leszek A. Wieliczko, Pierwsze myśliwce Lotnictwa Japońskiej Armii Cesarskiej, "Lotnictwo", nr 9 (2014), s. 90-98, ISSN 1732-5323.