Kazimierz Dobrostański

Kazimierz Dobrostański

major intendent
Pełne imię i nazwisko	Kazimierz Alojzy Dobrostański
Data i miejsce urodzenia	19 kwietnia 1898 Ruda
Data i miejsce śmierci	wiosna 1940 Katyń
Przebieg służby
Lata służby	1918–1940
Siły zbrojne	Wojsko Polskie
Formacja	Legiony Polskie
Jednostki	Składnica Materiału Intendenckiego nr 1
Stanowiska	komendant kadry
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa wojna polsko-bolszewicka II wojna światowa kampania wrześniowa
Odznaczenia

Kazimierz Alojzy Dobrostański^[1] (ur. 19 kwietnia 1898 w Rudzie, zm. w kwietniu 1940 w Katyniu) – major intendent Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.

Syn Alojzego i Herminy z Köhlerów. Uczył się w szkole realnej w Żywcu. Należał do Związku Strzeleckiego w Turce. Po wybuchu I wojny światowej w sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Początkowo służył w batalionie uzupełniającym, a 19 września 1914 odkomenderowany do służby w artylerii (późniejszy 1 pułk ułanów Legionów Polskich). Służył w 1 pułku artylerii w składzie I Brygady. Uczestniczył w walkach na froncie karpackim, bukowińskim i wołyńskim. 24 grudnia 1916 otrzymał awans na ogniomistrza. 16 lutego 1918 dostał się do niewoli austriackiej pod Rarańczą, był osadzony w Huszt, po czym wcielony do armii c. i k.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego i zgłosił się do Kadry Artylerii w Krakowie. Miesiąc później, 10 grudnia 1918 delegowany do Centralnego Urzędu Gospodarczego w Warszawie. Został awansowany do stopnia podporucznika od 15 lipca 1919. Od 1922 do 1926 pełnił służbę w Departamencie Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych i 1 pułku artylerii najcięższej w Warszawie. Został awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z 1 lipca 1923. We wrześniu 1926 został przeniesiony do kadry Departamentu I MSWojsk. z równoczesnym przydziałem do Gabinetu Wojskowego Prezydenta Rzeczypospolitej na stanowisko oficera gospodarczego^[2]. W 1927 był jednym z założycieli sekcji tenisowej klubu sportowego CWKS Legia Warszawa^[3][4]. Z dniem 5 lutego 1929 został przeniesiony do kadry oficerów służby intendentury z równoczesnym przeniesiem służbowym do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie na stanowisko oficera materiałowego^[5]. W 1937 został przeniesiony do Składnicy Materiału Intendenckiego nr 1 w Warszawie na stanowisko komendanta Kadry Zapasowej Służby Intendentury nr 1^[6]. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 2. lokatą w korpusie oficerów intendentów, grupa intendentów^[7].

Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej 1939 i agresji ZSRR na Polskę 17 września 1939, został aresztowany przez Sowietów. Był przetrzymywany w obozie jenieckim w Kozielsku^[8]. Wiosną 1940 został przetransportowany do Katynia i rozstrzelany przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tego mordu grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu^[9][10]. W Lesie Katyńskim prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne^[11][12][13], jednak Kazimierz Alojzy Dobrostański nie został zidentyfikowany. Figuruje na liście wywózkowej z 3 kwietnia 1940^[14].

Jego żoną była Waleria z domu Jotkowska, z którą miał syna Jerzego^[3]. Rodzina Kazimierza Dobrostańskiego dowiedziała się o jego losie w 1972^[3].

• Krzyż Niepodległości – 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”^[15]
• Krzyż Walecznych^[7][14]
• Złoty Krzyż Zasługi – 18 lutego 1939 „za zasługi na polu pracy społecznej”^[16]
• Srebrny Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928^[17]
• Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
• Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
• Odznaka za Rany i Kontuzje

5 października 2007 Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownika^[18][19]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Kazimierz Dobrostański został upamiętniony tabliczką na ścianie katyńskiej przy bazylice św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty w Mielcu, ustanowionej w 1990^[20].

24 kwietnia 2008, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, przy Stadionie Wojska Polskiego w Warszawie, na którym mecze rozgrywa drużyna piłkarska Legii Warszawa, został zasadzony Dąb Pamięci, honorujący Kazimierza Dobrostańskiego^[4].

• jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku)
• obozy NKWD dla jeńców polskich
• ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu

• Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2025-07-28].
• Jan Kiński, Helena Malanowska, Urszula Olech, Wacław Ryżewski, Janina Snitko-Rzeszut, Teresa Żach: Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. ISBN 83-905590-7-2.
• Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
• Wykaz Legionistów Polskich 1914–1918. Kazimierz Dobrostański. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2015-01-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (4 marca 2016)].
• Kazimierz Dobrostański. katyn-pamietam.pl. [dostęp 2015-01-14].