Kazimierz Loewe

Kazimierz Loewe
Data urodzenia

24 września 1845

Data śmierci

15 kwietnia 1924

Miejsce spoczynku

cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie

Zawód, zajęcie

architekt

Grób Kazimierza Loewego na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie

Kazimierz Loewe (ur. 24 września 1845 w Warszawie, zm. 15 kwietnia 1924 tamże[1]) – polski inżynier budowniczy i architekt.

Życiorys

Ukończył II gimnazjum w Warszawie, do 1865 studiował na Wydziale Matematycznym Szkoły Głównej[2]. Następnie kształcił się w Monachium w Akademii Sztuk Pięknych u prof. G.F. Zieblanda oraz w akademii budownictwa w Berlinie[3]. Potem studiował w Instytucie Inżynierów Cywilnych w Petersburgu, gdzie w 1871 uzyskał stopień inżyniera budowniczego[3].

Od 1874 pracował przy budowie drogi żelaznej riazańsko-uralskiej. Od 1875 w Wilnie wykonywał prace dla wileńskiego okręgu naukowego. Od 1892 budowniczy powiatu sochaczewskiego, a jednocześnie p.o. budowniczego guberni warszawskiej[3]. Był pracownikiem Rady Komisji Odbudowy Kraju i Racjonalnego Budownictwa Tymczasowej Rady Stanu[4]. Był prezesem Kolegium kościoła ewangelicko-reformowanego w Warszawie. Przewodził Kołu Inżynierów Cywilnych w Warszawie.Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie (kwatera I-5-2)[5].

Prace:

  • projekty budynków stacyjnych na dr. żel. Riazańsko- Uralskiej (1874);
  • gmach Banku Dyskontowego przy ul. Fredry 8 (1896-1897)
  • zabudowania Tow. Akcyjnego Zakładów Żyrardowskich (potem Bank Cukrownictwa) przy Krakowskim Przedmieściu;
  • dom szkolny przy ul. Składowej (potem. J. Pankiewicza)
  • budynki fabryczne firmy Martens i Daab (potem Jaszczolta) przy ul. Śniadeckich 10 i Czerniakowskiej 51,
  • zabudowania Warszawskiej Fabryki Drutu i Gwoździ przy ul. Kawęczyńskiej 38,
  • budynki Fabryki Wyrobów Metalowych Posrebrzanych i Pozłacanych R. Plewkiewicza przy Czerniakowskiej 180 (1899)
  • zabudowania fabryki "Labor" na Pradze;
  • bazar Ulrycha między pl. Grzybowskim a Bagnem,
  • bazar Zakrzewskiego przy zbiegu ul. Oboźnej i Browarnej,
  • browar Braci Reich przy Ceglanej,
  • łaźnia Naimskiego przy Nowym Zjeździe (później dom Schichta);
  • domy przy ul.: Kapucyńskiej 5, Nowowiejskiej 4, Koszykowej 23, Pięknej 30, Marszałkowskiej 13 i 15, Świętokrzyskiej 15, Mylnej 11, Niecałej 3, Kredytowej 6, Śliskiej 33 róg Twardej, Nowogrodzkiej 28, Chmielnej 35 i 55,
  • oficyny gminy żydowskiej przy ul. Grzybowskiej,
  • grobowiec rodziny Loewe na cmentarzu ewangelicko-reformowanym,
  • kierownictwo robót przy budowie kościoła ewangelicko-reformowanego przy ul. Leszno;
  • projekt i wykonawstwo pawilonów wystawowych w Wiedniu: (1872) Sztuki Stosowanej i (1873) Miłośników Sztuki; (1881)
  • projekty gmachu Hipoteki Sądu Okręgowego w Warszawie (1881) i Wolnej Wszechnicy Polskiej, przy ul. Opaczewskiej 2a (obydwa nie wykonane).
  • Szkoła przy kopalni "Niemce" pod Strzemieszycami.

Życie prywatne

Był synem budowniczego Adolfa Adama Loewego i Anny Emilii Glücksberg (1818-1882), córki Natana Glücksberga). Ożenił się z Wanda z Brühlów (1851-1931).

Przypisy

  1. ↑ Reychman podaje 16 kwietnia.
  2. ↑ Księga Pamiątkowa Zjazdu byłych wychowańców byłej Szkoły Głównej Warszawskiej w 40 rocznicę jej założenia, Warszawa 1905, s.93.
  3. 1 2 3 Stanisław Łoza, Słownik architektów i budowniczych Polaków oraz cudzoziemców w Polsce pracujących, wyd. 2, Warszawa 1931, s. 195-196
  4. ↑ Włodzimierz Suleja, Tymczasowa Rada Stanu, Warszawa 1998, s. 223.
  5. ↑ śp. Kazimierz Loewe

Bibliografia

  • Kazimierz Reychman: Szkice genealogiczne, Serja I. Warszawa: Hoesick F., 1936, s. 131-132.